“Vjeshta e trishtuar e Shqiptarëve”, “Të ekspozuarit” në Të Paekspozuarit
25.12.2015 0:16
Përditesuar: 25/12/2015, 13:43

Emisioni “Të Paekspozuarit” i gazetarit Ylli Rakipi solli mbrëmjen e së enjtes, 24 dhjetor, një përmbledhje të emisioneve të transmetuara këtë sezon përmes një dokumentari filmik “Të ekspozuarit” te “Të paekspozuarit”.

Për teleshikuesit u rikthyen sërish: “Parlamenti me gjuhën e plumbave”, “Arratisje nga liria”, “Një kauboj në Parlament”, “Edi Rama i dashuruar me vetveten”, “Klientët e zotit Rama”, “Rapiskan, vjedhja e shekullit”, “Shqipëria e sëmurë nga koncesionet”, “Eksperimenti “SK 2014″, ” Rënia e dronit”, “Terrori, frika e botës së re”,

Më pas biseda vijoi në studio me Andi Bushatin dhe më pas me Afrim Krasniqin të cilët analizuan zhvillimet në vend por edhe ato në rajon.

Deklaratat kryesore

Bushati: Rama po krijon oligarki me klientët e tij dhe të Berishës

Bushati: Rama ka pranuar dështimin e qeverisë së tij

Bushati: Koncesionimi është tipar i qeverisjeve të dështuara

Bushati: Në qeverinë e Edi Ramës konçesionet i fitojnë individë anonimë pa kapital

Bushati: Dekriminalizimi një sukses i Bashës si kryetar i PD

Bushati: Thelbi i qeverisë Rama është më pak punë, më shumë promovim

Bushati: Rama-Meta do të zvarriten në konflikte deri në zgjedhjet e 2017

Krasniqi: Ngjarjet e Francës frikësuan gjithë botën

Krasniqi: Ngjarjet e Parisit sollën aleancën mes SHBA dhe Rusisë kundër ISIS

Krasniqi: Elitat e Ballkanit terësisht të korruptuara

Krasniqi: Fati i shqiptarëve të Maqedonisë varet nga partitë maqedonase

Krasniqi: Serbia përfitoi nga Samiti i Vjenës sepse paraqiti projekte konkrete

Intervista me Andi Bushatin

Rakipi: Konçesionet. Një sëmundje që e ka përfshirë jetën e vendit dhe në thelb këto nuk shfaqen si model klasik i konçesionit, por shfaqen si  tendera të fshehtë ku paratë publike shkojnë lumë, nuk dihet se ku. Për të folur për këtë problem unë kam ftuar zotin.Andi Bushati.  Z. Bushati, ju në përditshmëri e keni vënë re fenomenin e fundit? Fjala konçesione ka përfshirë gjithë jetën e vendit…

Bushati: Rama ka pranuar dështimin e qeverisë së tij

Bushati: Po. Është e vërtetë. Jo se fjala konçesion nuk ka qenë prezente më parë . Ndryshimi sipas meje është i dukshëm për mënyrën se si trajtohen konçesionet.   Qeveria e Rilindjes kur ishte në opozitë i përmendte shumë konçesionet, por si një mënyrë për të zhbërë konçesionet që kishte dhënë qeveria paraardhëse e Berishës. Ndërsa sot kemi një kthim 180 gradë. Është qeveria që dikur i godiste, ndërsa sot po i mbron në mënyrën më të mirë të mundshme. Çfarë problemesh sjell kjo?  E para, bëhet një garë jo transparente, e dyta kemi një qeverisje e cila tregon se është e dobët në ushtrimin e detyrës së saj. I kemi dëgjuar, unë edhe në studion tuaj i kam ndjekur Ministrin Beqaj që mbrohet, Ramën që mbrohet në parlament . “Ne nuk kemi mundësi ta bëjmë”, thotë, “prandaj i japim me konçesion”. Pra në njëfarë mënyre qeveria provon atë dështimin e vet. E treta, dështimi vjen edhe pse shumë nga këto që janë dhënë me konçesion nuk kanë pasur sukses. Shikoni doganat dhe shihni atë që ka ndodhur me doganat. Pra qeveria ka dështuar në rradhë të parë në premtimin e saj për të zhbërë konçesionet paraardhëse dhe se dyti në mënyrën se si ajo po bën të rejat.

Bushati: Në qeverinë e Edi Ramës konçesionet i fitojnë individë anonimë pa kapital

Rakipi: Z. Bushati, ka një fenomen shumë të çuditshëm. Nuk janë konçesione në kuptimin klasik të fjalës, ku investitori blen një shërbim, është ai që paguan. Në rastin konkret ne kemi të bëjmë me para publike që i jepen një klienti, ta quajmë klient se ai nuk është investitor dhe ai përdor paratë publike për një afat kohor dhjetë vjeçar në një qeveri që ka një mandat katër vjeçar.

Bushati: Kjo është ë vërtetë dhe padyshim këtu ka një pikëpyetje të madhe për abuzim. Unë e di sesi mbrohen ata që i kanë dhënë këto konçesione. Me pak fjaqë ata thonë që nuk mundet të përfshish një investitor të madh dhe serioz në një projekt të madh dhe ta japësh për një kohë shumë të shkurtër. Pra, një qeveri me këto dy vjet që i kanë ngelur nuk mund të japë një konçesion vetëm dy vjeçar. Por pavarësisht nga kjo, edhe afati që ngre një pikëpyetje në vetvete, pikëpyetja bëhet më e madhe kur ajo shoqërohet me një varg pikëpyetjesh të tjera.  Unë e ndoqa emisionin tuaj për sterilizimin  dhe pashë se si mbrohej Ministri Beqaj në përballje me deputeten e PD, Albana Vokshi. Por ama kishte një problem. U tha një moment atje që, “ore si mundet vërtet që ju pretendoni që ja keni dhënë një kompanie të madhe, por pse në qeverinë e Edi Ramës një kompani e madhe italiane ka nevojë të lidhet me persona anonim, tek-pull, me një firmë me kapital shumë të vogël regjistrimi prej 1 mijë euro, për tu futur në Shqipëri?” Pra kjo në vetvete nuk përbën krim, por kjo na bën të shtojmë dyshimet se çfarë drejtësie po ngremë në tregun shqiptar dhe me këto konçesione ne përditë e më shumë po shtrembërojmë rregullat e tregut.

Bushati: Konçensionimi është tipar i qeverisjeve të dështuara

Rakipi: Dhe në fakt edhe pse media, apo një pjesë e mirë e opinionit publik ka një protestë për të gjithë këtë fenomen të fryrë, të tejskajshëm, priten 70 konçesionime të tjera…

Bushati: Kjo është karakteristikë e kësaj qeverisjeje dhe në fakt  e të gjithë qeverisjeve të dështuara në Shqipëri. Kur fillojnë e mendojnë se e kanë humbur aftësinë për të bërë gjëra të mira mbyllen në kullën e vet të fildishtë dhe nuk i dëgjojnë as reagimet e publikut dhe as reagimet e pjesës së shëndoshë të opinionit. Mesa duket e njëjta gjë po ndodh edhe në këtë rast.

Bushati: Dekriminalizimi një sukses i Bashës si kryetar i PD

Rakipi: Z. Bushati, me këmbënguljen e fortë të perëndimorëve dhe Ambasadorit dhe Amabsadës së SHBA-së , u votua ligji për  dekriminalizimin të cilin ne e ndoqëm si proçes gjatë një viti. Ç’mendoni për këtë proçes që u zgjat kaq kohë?

Bushati: Po, më në fund kemi një ligj. Unë mendoj se edhe ky ligj, si shumë gjëra në Shqipëri kishte pjesën e vetë qesharake, por edhe pjesën e vetë të mirë, ose pjesën e vetë në interes të publikut. Në qoftë se e mbani mend si nisi ligji, nisi në fakt si një justifikim i opozitës për të përligjur një bojkot që e kishte nisur, pra e la parlamentin se po ushtrohej dhunë dhe pastaj e justifikoi bojkotin pikërisht me ligjin e dekriminalizimit. Por sot ama kemi arritur një sukses. Në qoftë se dikë do ta pyesni se çfarë suksesi i njifni Bashës si kryeopozitar këto dy vjet e gjysmë, është ligji për dekriminalizimin.

Rakipi: Ai ligj mori të gjitha votat në parlament, por ndërkohë implementimi i tij do të vazhdojë një vit. Nuk ju duket  pak  e çuditshme kjo? Ky ligj mund të harrohet më pas?

Bushati: Unë nuk besoj se do të harrohet kollaj sepse sensibiliteti ka qenë shumë i madh, por ndërkohë mazhoranca ka dhënë shembuj konkretë se nuk është e interesuar  as për miratimin e tij me shpejtësi, as për implementimin e tij me shpejtësi dhe shembujt nuk janë vetëm tek koha sesi është zvarritur nga prodhimi deri tek zbatimi i këtij ligji, por njëkohësisht edhe me shembujt politik. Sepse kur ti përfshihesh në një proçes dekriminalizimi, këtë nuk ka nevojë ta bësh vetëm me ligj, këtë e jep dhe me shembuj. Kur kjo mazhorancë, të paktën zgjedhjet e fundit lokale, tregoi se moralisht nuk ishte e interesuar për të zbatuar rregullat e dekriminalizimit, atëherë do presim që rezultatet e tij do vonojnë.

Rakipi: Natyrisht, por skepticizmi im është i lidhur edhe me fakte. Në  këtë sezon, që e filluam në shtator ne transmetuam  dokumentarin e parë që  titullohej “Me gjuhën e plumbave” , ku deputeti që kishte rekorde kriminale mori lagunën dhe sot në burg janë ata që e kishin lagunën që nga viti 1940, ndërsa deputeti është në “arrest shtëpie”. Një javë më pas ne kemi transmetuar një rast të kundërt  i cili na jep shpresë që mund të bëhet ky vend. Një njeri i rëndësishëm i Partisë Socialiste, deputet i rëndësishëm, ikën, arratiset nga parlamenti shqiptar, nga gjithë kjo që e sheh si të keqe dhe shkon në fermë për të punuar.  Rasti i Ndre Legisit. Pra me një lule s’vjen behari, rasti i kaubojsit në parlament pastaj që zëvendësoi  Prengën…

Bushati: Nuk e di. Në fund të vitit të thuash gjëra pesimiste nuk është shumë e këndshme. Ju përmenddët arratisjen e zotit.Legisi, por gjithsesi është një arratisje më e mirë se ajo e mijëra shqiptarëve që ikin nga Shqipëria dhe shembulli i kaubojsit tuaj që është shembull në sensin e kundërt , dikush që lë Italinë për të ardhur në Shqipëri nuk është natyrisht një fije shprese. Kështu që unë besoj se sado të jemi optimistë nuk jemi optimistë të arsyeshëm.

Bushati: Rama po krijon oligarki me klientët e tij dhe të Berishës

Rakipi: Në fakt zoti.Bushati, gjatë këtij sezoni të vjeshtës, nuk e di a e keni ndjekur një cikël emisionesh që ne kemi transmetuar dhe që janë të lidhur drejtpërdrejtë me kryeministrin Rama.  “Klientët e zotit. Rama”,  por edhe më tej ku zoti.Rama nuk është më vetëm në rolin e Kryeministrit, por është edhe  piktori që shëtit në një pjesë të botës, “I dashuruar me veten”…

Bushati: Po, i kam ndjekur të dy emisionet. Si atë për klientët edhe atë për strategjinë e marketingut që ndjek Kryeministri. Për të parën do të thosha një gjë, që Rama në fakt nuk ka vetëm klientët e tij. Pushteti i Ramës sot përbëhet nga dy vektorë të rëndësishëm; nga miqtë e tij të cilëve u jep tendera dhe konçesione, por njëkohësisht edhe nga rekrutimi i ish-klientëve të Sali Berishës.  Këto të dyja po ngrenë oligarkinë e re të vendit,  duke transferuar një pjesë të oligarkisë së vjetër dhe duke ngritur pak më shumë ata që kanë qenë miqtë apo mbështetësit e Ramës në opozitë. Përveç kësaj asgjë nuk ka ndryshuar në rregullat e lojës, në rregullat e tregut dhe në të bërin biznes normalisht në Shqipëri.  Ndërsa për pjesën e dytë, unë bie dakort për të gjithë të ftuarit që keni pasur ju në studio që e kanë analizuar shumë mirë atë të vetëndjerin dhe vetëkënaqësinë e Ramës, sepse me këtë temë ju keni kapur thelbin e kësaj qeverisje.  Thelbi i saj është krijimi i lustrës; sa më pak punë, aq më shumë promovim.

Rakipi: Përgjatë këtij viti,  duke filluar që para zgjedhjeve lokale, por për shkak të zgjedhjeve plasi në muajin shtator një dualitet, shpërthim i një lufte shpesh të dukshme, por të pakuptimtë dhe jo transparente, Rama-Meta. Duket se kjo luftë dobëson qeverisjen. Ç’është kjo luftë dhe ç’mendoni  ju për këtë?

Bushati: Unë e quaj shpesh lufta e dy vëllezërve armiq të së majtës.  Pra në njëfarë mënyre ky togfjalësh përmbledh gjithshka ata janë.  Janë njerëz me interesa të përbashkëta, por njerëz që zihen po aq fort, në mënyrë të egër dhe violente për të ndarë të njëjtat interesa të përbashkëta.  Ky është thelbi i luftës Rama-Meta sipas meje.  Kronologjia e saj është kronologji tjetër.  Pikërisht në këtë betejë, kush ti marrë tjetrit më shumë, Rama kujtoi në një moment  se i erdhi zogu në dorë dhe mund ta flakte tej Metën dhe ta çonte në pranga dhe pas hekurave.  Ai qe momenti kur doli çështja ÇEZ.  Çështja e marrëdhënieve CEZ-DIA ishte një çështje që nuk mund të dilte nëse Edi Rama dhe Ministri i tij i Energjitikës nuk do e kishin shpënë në dyert e mediave.  Pra ata filluan një sulm ndaj Ilir Metës, por fati i Ilir Metës ishte që Rama nuk di të çojë asgjë deri në fund.

Bushati: Rama-Meta do të zvarriten në konflikte deri në zgjedhjet e 201

Rakipi: Fare shkurt një prognozë për një vit e gjysëm që i ka mbetur kësaj qeverisje. Çfarë mendoni se do të ndodhë? Mund të kemi zgjedhje?

Bushati: Unë nuk mendoj se do kemi zgjedhje. Nuk mendoj se Rama me Metën do prishen. Unë mendoj që ata do zvarriten me konfliktet e tyre të brendshme dhe ata kështu do shkojnë të paktën deri në zgjedhje.

Intervista me Afrim Krasniqin

Krasniqi: Ngjarjet e Francës frikësuan gjithë botën

Rakipi:Viti që po mbyllim duket se ishte një vit i vështirë për botën e madhe, por edhe për botën e vogël ku ne jetojmë, për Ballkanin. Serbia është vendi që me mënyrat e veta përkushtimin që i bën ajo punëve të veta fiton më shumë se shtetet e tjerë ballkanik. Është më afër proçeseve integruese, është më afër Perëndimit, merr, rrëmben benefite më të mëdha qoftë edhe ekonomike, më shumë se pjesë të tjera të Ballkanit që duket sikur zvarriten në këtë botë të vështirë, në këtë krizë të madhe ku jetojmë ne sot.  Por shqiptarët dhe gjendja e tyre është mjaft e vështirë.  Gjendje e vështirë të shqiptarët e Shkupit të cilët janë të ngërthyer në një krizë të madhe brenda shtetit maqedonas, po kështu shqiptarët e Kosovës që tashmë kanë shtetin e tyre kanë një krizë akoma më të madhe. Trazirat në Kosovë vijojnë edhe sot e kësaj dite dhe duket se do të përcillen  edhe vitin e ardhshëm.  Për të biseduar shkurt për këto çka unë përmenda tani kam ftuar në studio zotin. Afrim Krasniqi.Terrorizmi tani duket që ka fytyrën e vet të vërtetë, një rrezik i madh për botën dhe bota e frikësuar përballë këtij terrorizmi, ç’është mendimi juaj?

Krasniqi:Në fakt ajo çka e frikësoi më shumë botën ishin sidomos aktet që ndodhën në Francë të cilat treguan se edhe shtete shumë të fuqishme edhe nga ana ekonomike dhe ushtarake e kanë të vështirë të sigurojnë një sistem mbrotje për qytetarët dhe shoqërinë.  Por nëse ne i referohemi historisë së botës, rrallë ka ndodhur që për një periudhë të madhe të qendrojmë në paqe, gjithmonë ka pasur një kundërshtar, gjithmonë ka pasur një armik. Mbaroi Lufta e Ftohtë dhe të gjithë menduam se përfundoi gjithçka, ngjarjet e 11 shtatorit treguan se ka edhe një rrezik tjetër që nuk është më sot, siç ishte Al Kaeda. Tashmë ka lindur terrorizmi dhe me siguri që bota do të vazhdojë të përballet me sfida të tilla.

Rakipi:Keni një nëntekst zoti.Krasniqi, duket sikur po thoni që botës së qytetëruar i duhet një armik?

Krasniqi:Unë mendoj që po, do të thotë që është një luftë për burime, është një luftë për kontrollin, për rendin botëror dhe gjithmonë ekzistojnë standarde dhe target grupe ku ti do të etiketosh ose do të përqëndrohesh. Nëse ne patëm problem me varfërinë në vendet afrikane, tashmë nuk është më problem varfëria, nëse patëm problem me luftën civile në disa vende afrikane tani nuk merret më njeri me to. Të gjithë po merren me armikun e ri dhe ne nuk e dimë nëse do të jetë një betejë afatgjatë, apo do të ketë një fazë konsumimi apo do të vijë një fazë tjetër edhe për shkak se bota në atë që njohim si liberalizmin e saj bëri një gabim të madh që i hapi pa fund kufijtë duke besuar që  hapja e kufijve në demokracinë liberale do të arrinin të krijonin stabilitet, koha tregoi se nuk funksionon kështu.

Rakipi: Në fakt sikur ti japim udhë për një çast këtyre teorive konspirative dhe të themi që botës i duhet patjetër një armik, por ndodh që ky armik pastaj ti nuk e kontrrollon dot më, ai vjen bëhet një përbindësh, si te monstra e Frankenstein-it .

Krasniqi:Po por në rastin e ISIS është një situatë gati-gati paradoksale, është një grup i madh ekstremist që nuk përfaqësojnë as një lloj vlere humane, politike, shtetërore, përbëjnë rrezik dhe kërcënim për Perëndimin por edhe për vendin ku ata veprojnë, përfshirë edhe vendet e Lindjes së Mesme, botës myslimane. Nëse i referohemi akteve në Francë nuk kemi një shpallje lufte Perëndimit sa kemi individë me shtetësi belge dhe franceze të cilët u përdorën nga ISIS dhe kjo e bën një luftë shumë më të vështirë dhe jashtëzakonisht me pak mundësi për të paralajmëruar dhe për tu paralajmëruar. Në momentin që individët vendosin të hedhin në erë veten e tyre janë njerëz që mendojnë për pasojat që do të kenë nga pas, nëse folëm për luftë botërore nuk është rasti i luftës botërore.

Krasniqi: Ngjarjet e Parisit sollën aleancën mes SHBA dhe Rusisë kundër ISIS

Rakipi:Njerëz të rëndësishëm të botës së sotme,  ka Papa një deklaratë që thotë që ka nisur kjo luftë botërore dhe të vrarët janë shumë, ne nuk kemi fronte të mëdha lufte, por duket sikur jemi në një luftë…

Krasniqi: Papa ka paralajmëruar me të drejtë se vendi po shkon në një luftë të re botërore, se kapacitetin për të krijuar një luftë të re botërore e kanë vetëm fuqitë që kanë potenciale ushtarake dhe ekonomike për ta bërë këtë gjë.Fakti që kemi një koalicion SHBA dhe Rusi kundër ISIS është një lajm i mirë për botën, por u desh të ndodhin ngjarjet e Parisit që të krijohet ky lloj koalicioni. Perëndimi vet për herë të parë po fillon të mendojë për politika të përbashkëta mbrotje për sigurinë e Europës, por edhe një gjeopolitikë shumë më të mëdha në Lindjen e Mesme po zgjidhin probleme që për vite me radhë nuk gjetën zgjidhje për shkak se kanë qenë larg pragut të shtëpisë.

Rakipi:Duket serioze dhe njëkohësisht edhe qesharake, disa nga proçeset dhe çka ne shohim sot, psh bota perëndimore ka bërë koalicion të madh kundër ISIS, kundër terrorizimit, ku marrin pjesë jo vetëm vende të demokracive perëndimore, por shohim edhe garë që vendosen tela për tu mbrojtur si në kohën e lashtë me idenë që bota e sotme është e vështirë që të mbrohet nga telat kundër varfërisë, ISIS-it.

Krasniqi:Ky është paradoksi, në vitet ‘90 kur ra muri i Berlinit menduam që liria vepron dhe funksionon dhe mjafton liria që vendet të përparojnë.Në fakt koha, historia tregoi se edhe vendet perëndimore, siç është Hungaria, Franca deri diku me sjelljen politike edhe Holanda, por edhe vende të tjera, përfshi dhe vendet e rajonit si Kroacia, vendosën të rikthejnë kufijtë për arsye se vala e re e emigrimit rrezikon gjithçka çka ka Europa sot.  Vendet nuk ndodhen më në përparim të madh ekonomik, janë në krizë ekonomike dhe një valë masive emigrimi përbën kërcënim të madh në social me identitetin kulturor dhe identitetin kombëtar dhe për shkak se ato e shohin si kërcënim detyrohen të kufizojnë lirinë për të ofruar siguri për qytetarët e tyre.Nëse shohim edhe retorikën e Francës në zgjedhjet e fundit dhe zgjedhjet e reja dhe  retorikën e SHBA në zgjedhjet presidenciale, siguria ka marrë prioritet ndaj problemeve të tjera dhe ky është një lloj çmimi i lirisë së tepruar. Dhe një mungesë e plotë e strategjive për të paralajmëruar një kërcënim që nuk ishte paralajmëruar nga asnjë politikan europian.

Krasniqi: Elitat e Ballkanit terësisht të korruptuara

Rakipi:Duke ikur nga bota e madhe të kalojmë të Ballkani, te problemet e mëdha që ka rajoni ynë. Duket sikur është një periudhë e qetë, duket sikur nuk janë më ato konfliktet ndëretnike, janë zhvendosur në një plan tjetër, krizat. Shqiptarët e Kosovës janë në një situatë mjaft të vështirë, shqiptarët e Malit të Zi janë, shteti maqedon është në një krizë të madhe, janë para zgjedhjeve, janë një faktor, çfarë ane do të marrin? Shqiptarët në rajonin ku jemi nuk janë në gjendje të mirë.

Krasniqi: Nëse në fazën e parë të tranzicionit Perëndimi këmbënguli, kërkonte nga vendet e rajonit demokraci funksionale, tashmë ka kaluar në nevoja për stabilitet dhe stabilitet në Ballkan.Do të thotë që qeveritë që marrin mandatin janë të lira të drejtojnë si ta mendojnë të arsyeshme, por duhet të prodhojnë stabilitet në raport me Europën dhe fqinjët. Nëse Tirana zyrtare shkon mirë me Beogradin zyrtar, nëse Shkupi shkon mire, mjafton të shkojnë mire, s’ka rëndësi si qeveri brenda vendit. Ky është paradoks i madh, ka krijuar e prodhuar elita fiktive dhe të korruptuara, qytetarët nuk ndihen të përfaqësuar dhe nuk kanë mekanizëm për ta shprehur  pakënaqësinë e tyre dhe ndaj kemi kudo protesta në rajon dhe pakënaqësi dhe valë emigrimi nga Kosova, Mali i Zi, nga Shqipëria por edhe nga një pjesë e Serbisë.

Rakipi: Perëndimi nuk është i përgatitur për të ndihmuar, nga njëra anë është problemi i integrimit të këtyre shoqërive. Kemi ndjekur britmën e Hashim Thaçit që nuk iu dhanë vizat nga Perëndimi, ka një monitorim dhe shumë e pjesshme pjesëmarrja e Perëndimit, merren vendime në dëm të demokracisë. Le të marrim si shembull Kosovën, konkretisht një qeveri, vend thellësisht i korruptuar dhe është kërkesa për zgjidhje politike. Perëndimi nuk e pranon një zgjidhje të tillë.

Krasniqi: Ka paradoks të madh nëse në Kosovë, faktori politik shqiptar është duke kritikuar faktorin ndërkombëtar, duke thënë se nuk po luan rolin e vet dhe po imponon marrëveshje të cilat janë në dëm të Kosovës. Në vende si Shqipëria dhe Maqedonia faktori politik kërkon një faktor ndërkombëtar si garanci për demokracinë, do të thotë që për shkak se kur mbaroi lufta Kosova prodhoi shumë heronj, prodhoi pak politikanë dhe në momenin që politika e vjetër me Ibrahim Rugovën u largua nga skena politike Fatmir Sejdiu dhe të tjerë, nuk ka më polikanë që të dialogojnë njëri me tjetrin dhe që ofrojnë një projekt zhvillimi. Por ka politikanë që mendojnë për karrierën e tyre individuale, kanë prodhuar elita terësisht të korruptuara dhe kanë promovuar elita të korruptuara.

Rakipi:Si mendoni si do të shkojnë trazirat në Kosovë?

Krasniqi: Në Kosovë pritet që të ketë përshkallëzim të situates në vitin e ardhshëm dhe faktori ndërkombëtar nëse arrin të shikojë që opozita arrin të marrë më shumë përkrahje qytetare me siguri do ti imponojë një zgjidhje politike.Ajo çka Kosova po vepron gabim është e dyfishtë.  Së pari  lidershipi në mazhorancë nuk ofron dot qeverisje normale dhe të ndershme të vendit dhe nuk po ofron dialog me opozitën dhe opozita ka marrë atë që themi është niveli i fundit i përfaqësimit të një opozite, ka marrë mjetet e rrugës dhe ato janë kërcënim për gjithçka ka Kosova dhe një pasyrë negative për çka ka Kosova në raport me faktorin ndërkombëtar dhe proçeset integruese.

Krasniqi: Fati i shqiptarëve të Maqedonisë varet nga partitë maqedonase

Rakipi: Po për shqiptarët e Maqedonisë?

Krasniqi:E njëjta gjë edhe për shqiptarët e Maqedonisë, ata nuk janë të përfaqësuar, prej vitesh janë vetëm dy lidër politikë që bëjnë më shumë marrëveshje personale se përfaqësim për shqiptarët. Dhe nëse maqedonasit hynë në krizë, Maqedonia hyn në krizë. Por midis shqiptarëve nuk ka as dialog dhe as përfaqësim, nuk ka alternativa të tjera politike. Fati i shqiptarëve është i varur mes dy partive maqedonase, midis partisë që është në opozitë dhe partisë që është në pushtet.

Krasniqi: Serbia përfitoi nga Samiti i Vjenës sepse paraqiti projekte konkrete

Rakipi:Duket se më e fituara është Serbia, merr benefite nga Perëndimi, ka hapur negociata të tjera.

Krasniqi:Është përsëri një paradoks i madh, nëse Shqipëria ka një plan A dhe është vetëm integrimi dhe nuk ka plan B, Serbia lëviz plan B gjithmonë, ajo i thotë Europës nëse nuk ndihmon dhe nuk përkrah atëherë ka aleanca të reja që ajo lëviz dhe i përdor siç është Rusia dhe të tjera dhe për këtë arsye ajo ka përfituar më tepër nga proçesi i integrimit. Edhe në Samitin e Berlinit arriti të ofrojë projekte me konkrete dhe në Vjenë ajo përfitoi më shumë se Shqipëria dhe vendet e tjera. Kjo tregon se ato janë shumë më serioz në raport me mbrojtjen e interesave të tyre kombëtare dhe publike. Merrni rastin e Shqipërisë, mjaftoi incidenti i dronit dhe ne harxhuam shumë kohë për ti treguar ndërkombëtarëve se ne kemi raport shumë të mirë me Serbinë, ndërkohë që Serbia nuk ka harxhuar asnjë minutë për të bindur botën se kemi marrëdhënie me Shqipërinë, thjesht se nuk ka pasur interes. Kjo ndjenjë inferioriteti që ne kemi me politikën rajonale na ka dëmtuar, na ka vonuar në proçese, ndërkohë që ata kanë evoluar me projekte konkrete.

Komento