Të Paekspozuarit- “Ne, të dënuarit e besimit”, 3 intervista ekskluzive nga burgu me: Bujar Hysën, Fadil Muslimanin dhe Orjon Reçin
20.05.2016 8:27
Përditesuar: 20/05/2016, 12:38

Kush janë ekstremistët që u dënuan si nxitës dhe rekrutues për kryerjen e veprave terroriste?!

Akuzat për një proces të montuar dhe dëshmitë ekskluzive prapa hekurave me besimtarët e dënuar.

“Ne, të dënuarit e besimit”, në emisionin “Të Pakespozuarit” nga Ylli Rakipi.

Deklarata kryesore të Bujar Hysës

Na lini të ikim nga Shqipëria ne ekstremistët
Besoj se do të vdes në burg
Unë e mbështes plotësisht ISIS
Amerikanët urdhëruan dënimin tonë
Gjyqtarët dhe prokurorët janë kriminale
Shqipëria është vend i kaosit dhe padrejtësisë
Unë kam qejf që të jetë e gjithë bota me Sheriat
Sulmet në Paris dhe Bruksel kundërsulm, i mbështes
Kam nxitur që njerëzit të shkojnë të ndihmojnë myslimanët
Në xhaminë time kam bërë thirrje për xhihad
Ata që ikën në Siri i kanë paguar lekë policisë në Rinas
Se di se kush e ka sjellë Bruçajn, shkollën e ka mbaruar në SHBA
Politikanëve shqiptarë i duhet prerë dora
Një grua nuk mund të qeverisë shtetin

 Deklaratat kryesore të Fadil Muslimanit

Kam punuar në disa shoqata arabe për 200 mijë lekë në muaj
Mohoj të kem bërë thirrje për xhihad
Mbështes shtetin e ISIS-it
Osama Bin Laden është vëllai ynë
Nuk kam bërë thirrje për në Siri, çdo gjë është sajesë
Mbështes vendosjen e Sheriatit në Shqipëri
Le të përdoret ligji i Sheriatit ndaj Kryeministrit
Qëllimi i Amerikës, të marrë naftën në Lindjen e Mesme
Nuk do të apeloj, nuk besoj tek shteti
Nuk jam dakord me shoun e Ramës në Paris
Ata që presin koka nuk marrin urdhër nga unë
Shqipëria ishalla Sheriat
Dua më shumë vdekjen sesa jetën
Kur gruaja ngrihet në detyrë, në atë shtet s’ka hajër
KMSH shërbëtor i qeverisë

 Deklaratat kryesore të Orion Reçi

Kisha ëndërr të bëhesha një aktor i madh
Emigracioni mi preu ëndrrat në mes
Mohoj të kem çuar njerëz në Siri
Prokuroria ka ngritur akuza të pavërteta
Nuk kam diskutuar për shqiptar që ndodhen në Siri
Nuk e mbështes ISIS-in
Jam distancuar në gjykatë nga personat e tjerë të arrestuar
Mora avokat, pasi këtë e lejon edhe Sheriati
Nuk kam ndihmuar asnjë besimtar që ti bashkohet luftës në Siri
Perëndimi ka autokraci dhe jo demokraci
Jam gati ta jap jetën për Islamin
Roli i gruas në shoqëri është dytësor
Nuk pranoj sistemin ligjor të perëndimit
Autokraci e vërtetë, dhe padrejtësi
Demokracia futet tek ateizmi dhe laiciteti, kërkoj Sheriatin
Po të kisha mundësi do e ndryshoja plotësisht KMSH-në
I bëj thirrje familjes time të jetë krenar për mua
Jam dënuar pa vepruar, në mënyrë të padrejtë
Do ta apeloj vendimin e gjyqit

 

Deklaratat kryesore të Skënder Bruçaj

Ka spekulime mbi Sheriatin dhe Xhihadin
Myslimanet nw Shqipëri e jetojnë shetin e Sheriatit
Të rrepta dënimet e dhëna për të dënuarit
Le të shpresojmë që kaq ashpër do dënohet edhe korrupsioni
Ne jemi mysliman, jemi shqiptarë dhe evropianw
Islami është një model jetese
S’është domosdoshmëri krijimi i një shteti bazuar vetëm mbi Sheriat
Islami merret me individin dhe përmirësimin e tij dhe të shoqërisë


INTERVISTË ME BUJAR HYSËN

Rakipi: Të nderuar teleshikues mirëmbrëma. Raporti filmik që ndoqët është historia e shkurtër e “Imamëve të Vetëshpallur”. Është një histori me plotë dritë-hije dhe me plotë problematika. Ata qëndruan dy vite në burg dhe pak javë më parë, u dënuan. Duke pasur parasysh tensionin që ata shkaktuan, problematikat që krijuan, duke pasur parasysh faktin e rëndësishëm që bota sot është e zhytur në një problematikë të madhe, përsa i përket problemeve të Islamit, krijimit të shtetit të ISIS-it, dhe e plot problemeve të tjera, ne e pamë që ishte në interes të publikut për të kontaktuar me “Imamët e Vetëshpallur”. Tre prej tyre kërkuan të bisedonin me ne. Ata janë Bujar Hysa, i dënuar me 18 vite heqje lirie, Fadil Muslimani, i dënuar me 12 vite dhe Orion Reçi, i dënuar me 13 vite burg. Unë shkova në Burgun 302 dhe bisedova me ta. Le të ndjekim intervistat dhe të kthehemi në studio për të vijuar më tej.

Rakipi: Të nderuar teleshikues, jam në Burgun 302 të kryeqytetit. Pak ditë më parë, këtu kanë ardhur për të kryer dënimin e tyre një grup islamik, të konsideruar si një grup terrorist nga Prokuroria e Krimeve të Rënda dhe dënuar nga gjykata. Unë do të bisedoj me tre të arrestuar. Bisedën e parë do ta ndërtoj me Bujar Hysën, i cili ushtronte funksionin si Imam i Xhamisë së Mëzezit në Tiranë dhe i akuzuar që mbante ligjërata të ndryshme në xhami për të realizuar rekrutime të personave për dërgimin e tyre në Siri dhe pjesëmarrjen për veprime luftarake. Të paktën kështu është ndërtuar akuza dhe dënimi që është dhënë nga gjykata. Bujar Hysa është dënuar me 18 vite burg.

Rakipi: Bujar, ku keni lindur dhe sa pjesëtar të familjes keni qenë?

Hysa: Unë kam lindur në fshatin Bastar të Tiranës rreth 17 kilometra nga Tirana. Familja ime është babai im, nëna ima ka 5 vite që ka ndërruar jetë, kam dhe tre vëllezër të tjerë, intelektualë me arsim të lartë, kam dhe dy motra, njëra prej tyre mësuese në Laprakë. Unë vetë kam mbaruar shkollën e lartë për mësues gjeografie për shkollat e mesme në Universitetin Histori-Filologji në Tiranë, në vitin 2006-2008, partime.

Rakipi: Ku keni kryer shkollën fillore dhe të mesme?

Hysa: E kam kryer në fshat, në Bastar.

Rakipi: Më bëri përshtypje Bujar, se ju quheni Ebu Osama. Pwrse e keni vendosur këtë emër?

Hysa: Ebu Osama do të thotë “babai i Osamës”. Unë kam një djalë, kam tre vajza. Djali im quhet Osama, që në shqip do të thotë Luan. Dhe Ebu Osama, babai i Osamës.

Rakipi: Në botën arabe, emri Osama është shumë i përdorur. A ka ndonjë qasje me Osama Bin Laden?

Hysa: Ka lidhje me një profet Osama Iben Ized.

Rakipi: Si ka qenë fëmijëria juaj?

Hysa: Jam 45-vjeç dhe kam jetuar në kohën e komunizmit. Çfarë do ti kujtojë njeriu asaj kohe, ka qenë diktaturë, vetëm të zeza ka pasur, fukarallëk. Familja ime s’ka qenë e varfër, pasi babai im ka punuar 23 vite shitës në fshatin Bastar të Tiranës.

Rakipi: Kur e keni përqafuar besimin Islam dhe kush ka qenë personi që ju ka inspiruar në këtë rrugë?

Hysa: Unë nuk kam qenë mysliman, në kuptimin praktikant. Islami është me vepra. Në vitin 1991, kur kam qenë 20 vjeç, ka filluar ta praktikoj. Për besimin tim ka ndikuar një person nga fshati, i cili po bën një vit e ca që ka vdekur, quhej Sinan Beka. Ai më ka ndihmuar për të kuptuar fenë se nuk e kisha njohur për Islamin.

Rakipi: Fëmijët, ndjekin shkollën apo mësimet fetare?

Hysa: Vajza e madhe ka mbaruar klasën e nëntë, djali ka mbaruar klasën e shtatë. Ata ndjekin shkolla jo publike, private, jo shkolla fetare.

Rakipi: Ju keni qenë besimtar i rregullt në xhamin e rrugës së Kavajës, kur u larguat nga aty?

Hysa: Unë jam larguar rreth vitit 2012. Unë kam pasur një biznes në rrugën e Kavajës, kisha një agjenci turistike, paguaja taksat rregullisht. Si kam mbetur shtetit asnjë qindarkë borxh. 10 vite kam punuar dhe kam qenë administrator i shoqërisë turistike “Vëllazërimi” shpk. Kam organizuar Haxhin për besimtarët mysliman. Zyrën e kisha afër rrugës së Kavajës dhe duke pasur zyrën atje, faljen e Namazit e bëja në atë xhami.

Rakipi: Ju jeni iniciatori apo nismëtari për ndërtimin e xhamisë së Mëzezit? Nëse po, me çfarë fonde e keni rregulluar dhe kush ju ka ndihmuar?

Hysa:  Unë përpara se të vija në Mëzez, kam banuar në Institutin Bujqësor. Aty u mblodhëm disa besimtarë dhe i blemë tokën pronarëve të ligjshëm, jo duke grabitur siç kanë bërë në disa vende. Blemë pronat dhe blemë tokën për xhaminë. Një investitor nga Kuvajti ndërtoi Xhaminë. Në vitin 2004 ka filluar ndërtimi i xhamisë. Në konkluzionet e prokurores thuhet se e kanë vendosur xhaminë në një zonë të populluar, por në atë kohë, ai vend nuk ka qenë i banuar. Kishte edhe besimtarë që u shpërngulën nga vende të tjera dhe u vendosën aty.

Rakipi: Ka një akuzë që ju jeni pa shkollë?

Hysa: Bëhet për të na përfolur.

Rakipi: Kush ju emëroi Imam në atë xhami?

Hysa: Xhamia është ndërtuar në vitin 2004 nga një besimtare që ju thash, në juridiksionin e shoqatës “Ringjallja e Trashëgimisë Islame”, që ka qenë e regjistruar në shtet. Kjo shoqatë, bashkë me besimtarët e xhamisë, më kanë emëruar imamë.

Rakipi: Kujt sekt i përkiste xhamia juaj?

Hysa: Ne i përkasim sektit Syni, siç janë edhe në Komunitetin Mysliman. Problemi është se kur është inaugurua xhamia, përfaqësues të KMSH-së kanë qenë, sepse Ylli Gurra, që është edhe Imam i Tiranës, ka thënë se shkela në Xhaminë e Mëzezit pas 14 vitesh. Kur u ndërtua xhamia, Gurra ka qenë në Dragostinjë, mblidhte dru me gomar dhe i shiste.

Rakipi: Pse nuk pranuat që ju dhe xhamia e Mëzezit t’i bashkohet Komunitetit Mysliman Shqiptar?

Hysa: Është shumë e vërtetë. Si mund të jesh pjesë e KMSH-së kur ata i shkelin të drejtat në statusin e tyre.

Rakipi: Pse nuk keni besim tek Komuniteti Mysliman-!?

Hysa: Zgjedhjet që bëhen në KMSH janë me keq sesa zgjedhjet që bëhen në partitë politike, ku partitë politike i bëjnë formalisht zgjedhjet, por në Komunitet, i vjedhin, vjen i katapultuar personi. Edhe ky që është kryetar, në status thuhet se duhet të jesh anëtarë i kryesisë për 10 vjet. Se njeh kush Skënder Bruçajn.

Rakipi: Kush e ka sjellë?

Hysa: Se di se kush e ka sjellë, thuhet se shkollën e ka mbaruar në Amerikë.

Rakipi: Në KMSH thuhet se ju keni qenë i vetëemëruar.

Hysa: Jo, ne kemi pasur një shoqatë “Horizonte dhe Kultura”, e cila specifikon aty që unë si sekretar i përgjithshëm kam të drejtë të ndihmoj myslimanët, të hap xhami. KMSH-ja është vetëm një shoqatë, asgjë më shumë, ashtu siç kam qenë edhe unë shoqatë.

Rakipi: Xhamia që ju drejtoni, për ndërtimin e të cilës ju investuat, tani ka kaluar nën administrimin dhe kontrollin e Komunitetit Mysliman. Ç’mendoni për këtë gjë?

Hysa: Fatkeqësi. Sepse nuk më duket se ata janë aq të pacipë. Ata janë të gatshëm ta shembim xhaminë dhe të ndërtojnë një pallat. Ata janë hajdutë. Nuk më përfaqësojnë ata mua.

Rakipi: Duket se jeni në luftë me KMSH-në.

Hysa: Ata kanë luftë me mua, ata kanë çuar letra. Ja këto këtu (tregon një shkresë). KMSH-ja i bën kërkesë shtetit që këto xhami nuk janë në juridiksionin tonë. Ata kanë thënë se ne jemi jashtë juridiksionit.

Rakipi: Ti kthehemi arrestimit, jeni prangosur mëngjesin e datës 11 mars 2014. Në banesë policia ka gjetur sende të ndryshme si dhe në xhaminë ku ju predikoni është gjetur një çantë ushtarake kamuflazhi, 15 fishekë apo edhe fatura e certifikata pronësie të ndryshme. Ç’donin këto objekte në xhami?

Hysa: Të ndalemi pak te arrestimi, pasi është bërë në mënyrë skandaloze. Ata kanë ardhur në orën 5 pa 20 të mëngjesit sikur unë të kisha vrarë gjysmën e Tiranës. I binin dyerve dhe dritareve me qyta armësh. Fëmijët e mi janë të mitur, më e vogla ishte vetëm disa muajsh. Edhe fëmijët u tremben. Në atë kohë ishte natë akoma. Fëmijët më thanë babai erdhën hajdutët. Jo u thash, nuk janë hajdutët. Qetësohuni u thash. Hapa derën dhe u thash hajdeni brenda dhe nuk bëra rezistencë, pasi rezistencë bën ai që ka bërë krime. U thash avash, ça bëni kështu. Sa hapa derën direkt më vunë prangat dhe mi shtrënguan shumë, sa që këtu mu bë me gjak. Fëmijët u trembën dhe u mblodhën rreth nënës së tyre sepse menduan që mamaja do ti mbrojë, pasi e shikonin pa pranga. Nuk u mjaftuan vetëm me veprimin që bënë, më morën dhe më futën te kalamajtë dhe i thanë Osamës, që ishte 11 vjeç në atë kohë, dhe i thanë: shikojeni babanë tuaj për herë të fundit. E kthyen shtëpinë përmbys. Tani kush është ky terrorist, unë po ata. Pse duhet ta bënin me kaq zhurmë, pse duhet të na teorizonin. Unë jam terroristi, po fëmija terrorist është. Kur dolëm jashtë, babanë e kishin bllokuar, nuk e linin të falej, 85-vjeç. Më futën tek babai dhe i thanë që ky ka folur keq për Amerikën, flet keq për xhihadin. Baba u tha “ore a ka vrarë njeri çuni im”. Jo i thanë atë, të kishte vrarë do të ishte më mirë, po ky ka folur keq për Amerikën.

Çanta ushtarake nuk më është gjetur në xhami, por në zyrën tim. Ishte një çantë me 15 fishekë të vitit 1997. Faturat janë tokës që jam aty, janë gjetur në shtëpinë time. Kam një dy tre toka që i kam blerë me hipotekë. Në Xhami janë gjetur faturat që unë i kam paguar shtetit taksa nga shoqëria turistike, i kisha në zyrë.

Rakipi: Policia ka gjetur edhe një libër – “Asgjësimi i teorisë së përzierjes së fesë Islame me fetë e tjera”! Ky libër thotë prokuroria “nxit e urrejtjen ose grindjen”, pasi bëhet fjalë për luftë ndaj besimeve te tjera. Si mendoni?

Hysa: Nuk është e vërtetë. Ky libër është botuar në Arabinë Saudite. Është përkthyer. Libri tregon që nuk lejohet përzierja, ti ke fenë tënde unë kam timen. Kjo është. S’ka asnjë gjë për të luftuar të krishterët, pasi nuk lejohet.

Rakipi: Prokuroria në oborrin e xhamisë, ka gjetur një fouristradë që mendohet se është e një personi nga Kosova që ka ikur në Siri. Sa e vërtetë është kjo?

Hysa: Pse se mori fuoristradën kur ishte e dyshimtë. Ata kanë marrë fuoristradën e kunatit tim te shtëpia ime. Dhe kur dola u thash se kjo është makina time, “Benz 190”, jo thanë ata çfarë na duhet ne kjo. Morën makinën e kunatit tim.

Rakipi: Sa besimtar mysliman, keni drejtuar të shkojnë në Siri?

Hysa: Në radhë të parë unë kam folur në xhami për masakrat që janë bërë në Siri, për dhunimet që kanë bërë ushtarët e Bashar Al Asadit, për motrat myslimane në burgjet e tyre, madje kanë mbetur edhe shtatzënë. Besimtarët duke u nxituar nga krimet që ka bërë Bashari, nuk rekrutohet besimtari, ata janë të lirë të vendosin, dhe kanë ikur me familjet e tyre. S’kam rekrutuar njeri, unë kam folur për xhihad, ta them troç.

Rakipi: Po përgjimet e prokurorisë?

Hysa: Ajo më solli dy dëshmitarë, Bledi Veshnja dhe Ermal Doçi, të cilët shkuan në Siri dhe u kthyen dhe dhanë deklaratë për mënyrën sesi kanë ikur. Ku është problemi. Ata shkuan dhe u kthyen. Ata tashmë rrinë jashtë, dhe shyqyr që janë jashtë, dhe unë jam brenda.

Rakipi: Ju në procesin gjyqësor, keni thënë se nuk keni dërguar ndonjë besimtar por keni bërë thirrje që të ndihmohen vëllezërit dhe motrat myslimane në Siri nga regjimi i Bashar Al-Asadit. Ç’do të thotë kjo? Ju Flisni kundër Amerikës, por ndërkohë bëni këtë që bën Amerika dhe ajo kundër Bashar Al-Asadit është.

Hysa: Se ka ndihmuar Basharin. Amerika ka ndihmuar grupet opozitare në mënyrë që ta hidhte Basharin dhe kur këto grupe u forcuan, atëherë Shteti Islam u forcua shumë. Amerika tha; Bashari është shumë i keq, por Shteti Islam është edhe akoma më keq. Grupet e tjera në raport me ISIS-in janë shumë pak, janë si pika e ujit në oqean, janë shumë pak.

Rakipi: Ju jeni për ISIS-in?

Hysa: Unë se kam vënë në dyshim asnjëherë, që unë e mbështes atë grup që do të vendosë ligjin e Zotit mbi tokë.

Rakipi: Po kufomat e vrara, që cilave ju është prerë koka, i keni parë?

Hysa: Unë nuk kam TV në dhomë, por kam dëgjuar që ka bërë prerje kokash. Unë flas gjatë kohës që kam qenë në burg. Por, ka prerë kokat e kriminelëve.

Rakipi: I ka vrarë pa gjyq?

Hysa: Çfarë gjyqi, i ka vrarë me gjyq islam.

Rakipi: Lavdërim Muhaxheri nuk është gjyqtar.

Hysa: Nuk është gjyqtar.

Rakipi: Po edhe shtetasi anglez, Xhejms quhet, nuk është gjyqtar.

Hysa: Pse ne fokusohemi shumë te shteti islam, ndërkohë që masakrat që ka bërë Bashari janë shumë më të mëdha se shteti islam. Pse nuk i thotë dikush Basharit terrorist. Amnisty International tha që në 98 përqind e të vrarëve të Basharit janë civilë, 2 përqind janë ushtarë. Atje janë interesa mes Rusisë dhe SHBA-së, nuk u intereson sesa vriten.

Rakipi: Gjatë procesit, ju asnjëherë nuk keni respektuar solemnitetin e gjykatës, duke mos u ngritur në këmbë, duke qëndruar ulur kur flisnit dhe duke mos marre avokat, edhe pse problemet proceduriale të ligjit ju nuk I njihnit. Perse?

Hysa: Për mosngritjen në këmbë, kjo është e ndaluar nga ana fetare. Kur ne hyjmë në sallë dhe vëllezërit tanë janë brenda. A na ngrihen në këmbë ata? Jo nuk na ngrihen. E ka ndaluar profeti. Pse ti ngrihesh në këmbë dikujt, të gjithë njerëzit janë të barabartë. Pse është gjyqtar dhe duhet ti ngrihesha në këmbë, po ata më dënuan 18 vjet. Gjyqtarët dhe prokurorët në Shqipëri janë më hajdutët

Rakipi: Ju thatë në fillim të procesit se nuk duam avokat se na mbron Allahu, por gjykata ju dënoi me 18 vite burg. Çfarë ndodhi me mbrojtjen tuaj?

Hysa: Ata do ti çojnë luftën e tyre deri në fund, po ditët do të ndërrohen. Zoti thotë në Kuran se ditët ndërrohen, sot e kanë ata dhe do ta çojnë luftën deri në fund.

Rakipi: Në përgjime, prokuroria thotë se ju përveç se udhëzonit besimtarët të shkojnë në Siri në disa raste edhe i keni ndihmuar me të holla, duke i paguar rrugën, pasaportën etj. Është e vërtetë kjo?

Hysa: Nuk është e vërtetë. Unë do të jem i sinqertë, atë që e kam bërë e kam bërë. Unë kam folur për xhihadin. Xhihadi është i përmendur në Kuran. Kam nxitur që njerëzit të shkojnë të ndihmojnë myslimanët që po dhunohen në Siri. Kjo është feja ime, i pëlqen Perëndimet apo jo.

Rakipi: Keni informacion sa besimtar mysliman shqiptarë kanë ikur në Siri?

Hysa: Kam informacion, nga mediat e kam dëgjuar. Flas si luftëtarë, pasi janë me fëmijët dhe gratë. Janë rreth 30 luftëtarë. Gjithsej mund të jenë, me gra dhe fëmijë, shkojnë 100 veta.

Rakipi: Ju sa prej tyre keni ndihmuar?

Hysa: Unë u kam folur për të lëvizur, të gjithë besimtarëve. Dikush është përgjigjur dhe dikush jo. S’kam pasur mundësi, nëse do kisha para do ti kisha ndihmuar.

Rakipi: Në darkë, pas faljes, thuhet se ju dhe disa besimtar mblidheshit në xhami dhe shikonit video ne “youtube” te masakrave ndaj popullatës civile ne Siri dhe më pas i bindnit ata besimtar që ti bashkohen luftës në Siri. Nw gjykimin tuaj, kush i ka kryer masakrat ne Siri ndaj civilëve?

Hysa: Asadi. Ne kishim një kafe aty afër xhamisë dhe aty dhe diskutonim për problemin që është në Siri. Nuk ka terrorist më të madh se Bashari, ka vrarë 500 mijë vetë, presidenti që mbështetet nga Rusia.

Rakipi: Po ISIS-i?

Hysa:  Nuk kam numër. ISIS-i nëse ka varë ka vrarë ushtarë, flas gjithmonë sipas IA.

Rakipi: Bujar, unë kam transmetuar një film të një rrjeti të rëndësishëm Amerikan, të një gazetari të rëndësishëm lufte dhe ka treguar si funksionin Shteti islamik. Në fakt aty, transferimet, largimet, dëbimet masive të të krishterëve ishin masive. Duhet të paguanin edhe para nëse donin të qëndronin ata aty.

Hysa: Në radhë të parë të krishterët në shtetin Islam kanë të drejtë të jetojnë dhe të banojnë.

Rakipi: Po nuk ka ndodhur diçka e tillë.

Hysa: Nëse ka pasur disa prej tyre që kanë gabuar. Nuk lejohet nga ana fetare që të krishterin të vrasësh nga ana fetare.

Rakipi: Në disa biseda telefonike ndër të tjera rezulton se ju udhëzonit Shkëlzen Dumanin si të largohet nga Shqipëria bashkë me dy fëmijët pa lejen e bashkëshortes?

Hysa: Nuk është e vërtetë. Pse nuk nxirret që Shkëlzen Dumani është ndihmuar nga dy oficerë të policisë në Rinas sesi të largohet, i ka pasur prokuroria. Pse oficeri e ndihmoi për të ikur.

Rakipi: Si e dini ju këtë që e ka ndihmuar oficeri i policisë?

Hysa: Është te dosja e prokurorisë, 5000 faqe, ka marrë lekët dhe e ka ndihmuar. Unë kam folur me Shkëlzen Dumanin kur ai ka ikur dhe më ka kërkuar ndihmë aman mos të bie në ndonjë grup që të më vrasin.

Rakipi: Janë vrarë rreth 14 shtetas shqiptar në Siri e janë plagos shumë të tjerë, çmendoni për ata që janë vrarë?

Hysa: Janë vrarë 22. I lutem Zotit që ti ketë pranuar tek ai. Ata kanë shkuar për të luftuar dhe për ta dhënë jetën për Allahun në mënyrë që padrejtësia ndaj atyre njerëzve të vihet në vend.

Rakipi: Ju mendoni se ajo është një zgjidhje e drejtë e tyre?

Hysa: Shumë e drejtë.

Rakipi: Disa prej tyre kanë lënë bashkëshortet dhe fëmijët në Siri, çfarë bëhet me ata?

Hysa: Ata jetojnë normalisht, me fëmijët e tyre. Jetojnë normalë fare, shpenzimet jua paguan ISIS.

Rakipi: Shteti Islamik është zvogëluar pak, po ta keni vënë re lajmet e kohët e fundit.

Hysa: Nuk është çudi, pasi janë katër superfuqi të botës, Rusia, Amerika, Bashari vetë, edhe Arabia Saudite, edhe Kurdët nga ana tjetër, normalë që do të tkurret.

Rakipi: Nga policia thonë se edhe nga burgu ju mbani kontakt me persona në Siri dhe në Shqipëri me të cilët ju flisni për xhihadin. Është e vërtetë?

Hysa:  Këtu jam në burg me shokët e mi, normalë që mbaj kontakte. Me njerëzit jashtë? Jo, s’është e vërtetë. S’të lënë.

Rakipi: Prokuroria thotë se Mustafa Kuçi kishte vite pa folur me familjen. Kur familja bëri denoncimin, pas tre ditëve ai merr në telefon dhe i kërkon të heqin denoncimin në prokurori ndaj të arrestuarve? Kush e njoftoi dhe kush i kërkoi të heq denoncimin?

Hysa: Normalisht, zhurma ka qenë e madhe në media. Gjyqi jonë është dhënë çdo javë dhe ata kanë mjetet e tyre të komunikimit dhe kanë dëgjuar për padrejtësinë që është bërë ndaj nesh.

Rakipi: Prokuroria kërkoi 20 vjet burg për ty, gjykata të dënoi me 18 vjet, pse më shumë se të gjithë të tjerët. Perse mendon se u dënuat mw shumw se të gjithë?

Hysa: Po, unë kisha edhe fishekët, për fishekët më kanë dhënë shtesë me 6 muaj.

Rakipi: Thonë që ju jeni edhe koka e këtij grupi.

Hysa: Jo s’është e vërtetë, ne na kanë cilësuar terroristë. Edhe Presidenti i Republikës, Bujar Nishani, ka deklaruar se falënderoj Policinë e Shtetit për arrestimin e tyre. Si mund të më quash terrorist pa mbaruar hetimi.

Rakipi: Pas vendimit, duke në pamje që flisni në drejtim të prokurores. A e kërcënuat? Gjatë procesit disa herë keni mallkuar e kërcënuar edhe gjykatën?

Hysa: Prokuroren? Jo asnjëherë. Unë e prisja vendimin, pasi prokurorja ka sjellë fakte të manipuluara. Manipulimi më i madh është bërë në burgun 313, kur më kanë komunikuar një vendim për zgjatjen e hetimeve. Problemi është se nuk kanë ardhur, s’na e kanë komunikuar. I kërkuam gjykatës që të merret regjistri i burgut.

Rakipi: Gjatë procesit, disa herë keni mallkuar edhe gjykatën.

Hysa: Nuk kam mallkuar asnjëherë. Unë asnjëherë. I kam thënë gjykatëses, do të vijë dita jote, do të vijë radha jote. Do të vijë një ditë drejtësia, ndoshta një ditë do të jesh ti në vendin tim.

Rakipi: Edhe kjo në një fare mënyrë është kërcënim?

Hysa: Normalë, ti kur të gjitha faktet i hedh poshtë, një ditë do të kthehet drejtësia dhe ndoshta do të kthehesh ti në burg.

Rakipi: Edhe ditën e vendimit, përfaqësues të Ambasadës Amerikane, SHISH-it e policia ishin prezent. Ç’mendoni?

Hysa: Mendoj që ata kanë urdhëruar trupin gjykues për dënimin tonë. Nuk kanë qenë vetëm ditën e vendimit, kanë qenë në të gjitha seancat gjyqësore.

Rakipi: Keni ndonjë kontakt me besimtarët që ndodhen në Siri, në tokën e Shamit?

Hysa: Jo nuk kam kontakt. Unë kam pasur një numër kontakti, po këto dy tre muajt e fundit, është bërë shumë kaos.

Rakipi: Disa herë në gjyq, Fadil Muslimani ka dal hapur në mbështetje të ISIS-it dhe sulmeve në Parisë e Turqi etj, ju i keni mbështet këto akte?

Hysa: Nuk flas për Fadilin.

Rakipi: Si i gjykoni personat që sulmuan Parisin, Turqinë dhe Belgjikën?

Hysa: Unë mendoj se ajo ishte një kundërsulm. Kishin 6 muaj që Franca bombardonte mbi Raka-n. Tani kur ti më vret mua, çfarë do të presësh ti nga mua, të të falënderoj? Kryeministri i Francës tha na e lini jetën ta jetojmë. Po jetojeni more si të doni, po ti të më vrasësh mua. Franca bombardonte pa pushim. Çfarë do ti thuash një personi që i kanë vrarë fëmijën.

Rakipi: Raka është kryeqyteti i Shtetit Islam dhe IS është një organizim i armatosur, me ushtri dhe po bombardohet ushtria.

Hysa: Atje po bombardohen civilë, kjo është e vërteta.

Rakipi: Në Paris sulmohet një teatër, vriten njerëz të paarmatosur, të pambrojtur. Ju jeni dakord që të ndodh kjo gjë.

Hysa: Thash që ishte kundërsulm. Tani atij ia lejon konventa ndërkombëtare që një ushtri që s’ka avionë ti ta sulmosh. Çfarë do tu kërkosh atyre që kanë humbur gjithçka, gruan dhe fëmijët.

Rakipi: Dhe ti e gjete këtë shpëtim te vrasja e njerëzve në teatër, hedhja në erë e aeroportit, hedhja në erë e metrosë.

Hysa: S’ka pasur zgjidhje tjetër.

Rakipi: Po ky nuk është terrorizëm?

Hysa: Po ato atje çfarë janë, bamirësi, humanizëm. Terrorizmin e ka filluar Perëndimi përpara, këta s’kanë bërë asgjë më shumë, vetëm sa i janë kundërpërgjigjur.

Rakipi: A më sjell një rast, kur perëndimorët vrasin dhe presin kokën e një civili.

Hysa: A nuk e vrau SHBA-ja Sadam Hyseinin në Irak.

Rakipi: Po ai është dënuar.

Hysa: Po edhe këta janë dënuar me gjykatë Islame. Ne nuk e dimë se çfarë vendimesh kanë marrë gjykatat Islame. Këto gjykata janë ndryshe nga gjykatat e tjera.

Rakipi: Ne kemi transmetuar një film dhe kemi parë sesi funksionon ky shtet. Kemi parë se një njeri i armatosur u pret kokat njerëzve të tjerë.

Hysa: U pret kokat luftëtarëve me gjyq islam.

Rakipi: Si e kaloni ditën në burg?

Hysa: Mirë e kalojmë me shokët e dhomës. Dalim në ajrosje 3 orë në ditë, tani ka filluar, ka rreth një javë. Por, si do ta kalosh është burg.

Rakipi: Komunikoni me familjen?

Hysa: Komunikoj shumë rrallë se është shumë shtrenjtë.

Rakipi: A do ankimoni vendimin e dënimit?

Hysa: Jo, se ankimoj. S’më intereson. Shqipëria është vend i kaosit dhe padrejtësisë. Ne jemi dënuar për shkak të besimit, s’kemi bërë krim, për çfarë ta apeloj, cili është krimi.

Rakipi: Ç’mendim keni për Osama Bin Laden, Al-Kaeden, Al-Nusren?

Hysa: Një person që e ka mbyllur jetën, s’dua të flas për të. Ka qenë njeri shumë i mirë, e vranë Amerikanët dhe e hodhën në det. Al Kaeda mendoj se është një grup luftarak që lufton për të drejtat e myslimanëve.

Rakipi: Ç’farë është xhihadi sipas jush dhe a duhet të bëhet luftë për xhihad?

Hysa: Xhihad kemi disa lloj, në radhë të parë ne kemi xhihad me veten tonë, që të luftojmë veset e këqija, pastaj kemi xhihad për tu mbrojtur nga agresorët. Pra, Bashari po i vret, perëndimi po i vret. Çfarë u ka ngelur atyre. Normale, ata do të vetëmbrohen, është gjëja më normale.

Rakipi: ISIS ka bërë masakra të mëdha në Siri. Ç’mendim keni për Lavdrim Muhaxherin?

Hysa: Se njoh personalisht, e di që lufton në Siri.

Rakipi: Çfarë nuk ju pëlqen nga mënyra e jetesës së Perëndimorëve?

Hysa: Unë kam qenë në Zvicër. Kanë jetën e tyre, s’më pëlqen jeta e tyre. Unë bilës kam edhe vëllanë në Amerikë. Ai jeton shumë mirë, nuk është mysliman. Kur vjen në Shqipëri, tek unë rri. Ne shkojmë shumë mirë, secili ka bindjen e tij.

Rakipi: Ç’është ky ndryshim i madh, ju jeni vëllezër keni dalë nga një bark.

Hysa: S’mund t’ia imponosh tjetrit besimin, ti duhet ti flasësh për fenë, atij akoma si ka ardhur udhëzimi prej Zotit. S’ke çfarë ti bësh.

Rakipi: Dhe ti mendoj se je zgjuar mirë në këtë botë prej fesë?

Hysa: Njerëzit mendojnë se ata që janë besimtarë janë terroristë, ky është problemi. Unë jam krenar për fenë time.

Rakipi: A të pëlqen të jetosh në një shtet ku zbatohet Sheriati?

Hysa: Normale. Kjo është e domosdoshme për çdo besimtar, që të emigrojë nga një vend ku nuk zbatohet sheriati në një vend ku zbatohet ligji i zotit.

Rakipi: A ke dëshirë të jetë Shqipëria një shtet i tillë?

Hysa: Unë kam qejf që të jetë e gjithë bota me sheriat.

Rakipi: Po kur presin kokat ata, ne duhet të kemi probleme këtu.

Hysa: Çdo gjë është me etapë. Nëse tjetri nuk e pranon Islamin dhe duan që të jetojnë si të krishterë dhe çifut. Vazhdo jeto si i krishterë dhe çifut. Është e drejta e gjithsecilit.

Rakipi: Po ne që s’duam, çfarë të bëjmë, të ikim?

Hysa: Ti që s’do, s’do. Mund të rrish.

Rakipi: Po ata të heqin qafe.

Hysa: S’është e vërtetë, ju besoni se çfarë thonë mediat dhe nuk besoni se çfarë thonë ligjet e Zotit. Ligjet e Zotit nuk e lejojnë vrasjen e të krishterit dhe të çifutit. Ai që ka bërë këtë veprim ka shkelur ligjet e Sheriatit. Njerëzit që nuk janë myslimanë, janë të krishterë apo çifutë paguajnë një taksë dhe ta vlerësosh me taksat e sotme është e papërfillshme. Është shumë e vogël. Ky është ligji islam, të jetosh në mbrojtjen time. Kur shteti islam të ketë luftë, ti s’do të jetosh. S’do të shkosh në luftë.

Rakipi: Po këta që vjedhin këtu, çdo të bëhet këtu?

Hysa: Ai që vjedh i pritet dora, është e thjeshtë, ka një masë të caktuar.

Rakipi: Politikanët do të ishin pa duar.

Hysa: Dora për ta është pak, këta janë hajdutë dhe e rropën popullin. Kur personi e përsërit vjedhjen, i priten të dyja duart. Këta kanë vjedhur miliona euro.

Rakipi: Ç’mendoni për Amerikën dhe rolin e saj në Lindjen e Mesme?

Hysa: Amerikan është një shtet i padrejtë i cili ka mëse 20 vjet që po përndjek botën arabe.

Rakipi: Perëndimi, veçanërisht SHBA, ka një tërheqje jo të vogël nga Lindja e Mesme dhe në përgjithësi nga hallet e botës.

Hysa: Po pse në Irak nuk është Amerika. A nuk doli Tony Bleair para gjashtë muajsh që tha ne kemi gabuar me Irakun.

Rakipi: A do të të pëlqente të kishe parti Islamike në Shqipëri?

Hysa: Nuk është koha. Janë shumë pak besimtarë që fokusohen në xhami.

Rakipi: Mendoni që ata që vrasin në emër të Allahut janë Mysliman?

Hysa: Normal që mysliman janë.

Rakipi: Do të ishe i gatshëm të vdisje për kauzën që beson?

Hysa: Normale, besoj se sipas viteve që kam marrë, në burg do të vdes. Nuk ka diçka më të bukur sesa ta japësh jetën për Allahun, për Zotin tënd.

Rakipi: Kush mendon se duhet të jetë roli i gruas në shoqëri?

Hysa: Perëndimi ka probleme më të mëdha se bota arabe. Zhveshja, lakuriqësia, prostitucioni. Homoseksualiteti.

Rakipi: Ju i vrisni me gurë këta.

Hysa: Si vrasim ne, i vret ligji i Allahut këta.

Rakipi: A është e aftë një grua të drejtoje shtetin?

Hysa: Jo, nuk është e aftë.

Rakipi: Ç’mendon për qeverisjen tonë?

Hysa: Mendoj se qeveritë e 25 viteve të fundit kanë qenë hajdute. Tradhtare.

Rakipi: Si ka qeverisur Sali Berisha? Po Edi Rama?

Hysa: Më mirë sesa Edi Rama. S’bëhet fjalë. Ky (Edi Rama) është duke qeverisur, po si është duke qeverisur. Se shikon që qindra mijëra njerëz ikin nga Shqipëria, se nuk kanë çfarë të hanë.

Rakipi: Dukesh pak i djathtë?

Hysa: S’kam lidhje me asnjë parti. Kam qejf të jem i lirë. Në votime kam shkuar shumë kohë më para.

Rakipi: Më përshkruaj me pak fjalë Shqipërinë siç e do ti?

Hysa: Unë s’dua të jetoj me pak fjalë në Shqipëri. Nëse më japin mundësinë të largohem, do iki. Problemi është përse shteti i mban njerëzit këtu. A jemi ne ekstremistë? Të ikim ne ekstremistët dhe të rrini rehat ju. Ata na kanë bllokuar ne, ata që kanë ikur treçereku janë vrarë. Lërini të ikin dhe të jetojmë jetën.

Rakipi: Ku do të shkosh?

Hysa: Në Siri.

Rakipi: Pse nuk ike më parë?

Hysa: Ishin bllokua rrugët, janë kthyer shumë njerëz në aeroport.

Rakipi: Çmendon për ateistet?

Hysa: Ateistët janë mosbesimtarë. Vendimi është të iki nga Shqipëria.

Rakipi: Ta zëmë se Shqipëria u bë Sheriat dhe unë që jam ateist, çfarë do të bëhet me mua?

Hysa: Unë do të ikja nga Shqipëria. Ti, jeto në Shqipëri.

Rakipi: Nëse do të kishe mundësi, çfarë do ndryshojë në këtë komunitet?

Hysa: Të gjithë ata hajdutë që janë aty brenda. Në 2010, ti nuk e di se çfarë na bëmë në komunitetin mysliman.

Rakipi: Folëm se ju keni një vëlla në SHBA, që është krejt ndryshe nga ju dhe s’ka lidhje me fenë. A nuk të duket që ju jeni shumë i radikalizuar në atë që po bëni, shumë ekstremist.

Hysa: Pse jam radikal unë?

Rakipi: Në të gjitha veprimet që keni bërë.

Hysa: Jo s’është e vërtetë, unë jam mesatar.

Rakipi: Ti je pa kthim në këtë rrugë.

Hysa: Unë fenë time po zbatoj, asgjë më shumë. Ti më lër jetën tima ta jetoj ashtu siç dua unë, çfarë i kam bërë unë shtetit shqiptar, çfarë krimi kam bërë.

Rakipi: Çfarë do ti thoshit familjes tuaj?

Hysa: Kam një mesazh në radhë të parë për familjen që të bëj durim se nuk dihet se çfarë ka thënë Zoti. Nëse Zoti ka caktuar të dalë, do të dalë. Dhe një mesazh kisha për besimtarët, të jenë të kujdesshëm, të mos bien pre e provokimeve, pasi kam frikë se duan të provokojnë luftë. Shqipëria është vend i varfër, ia kam thënë edhe trupit gjykues, mos provokoni luftë, na lini të lirë dhe të jetojmë jetën tonë, ose na lini të ikim dhe ju jetojeni jetën siç ta doni ju.

Rakipi: Bujar të falënderoj që folët me mua në emisionin “Të Paekspozuarit”.

Në foto: Bujar Hysa

Në foto: Bujar Hysa

INTERVISTË ME FADIL MUSLIMANIN

INTERVISTË ME FADIL MUSLIMANIN

Fadil Muslimani i lindur më 1961 dhe banues në Elbasan, Lagja “5 Maji”. Me arsim 8 vjeçar. Akuzohet me cilësinë e ndihmësit.

Fadil Muslimani u arrestua ne xhami. Nuk pranoi avokat, me pretendimin se e mbron Allahu.

Rakipi: Vijoj të jem në burgun 302 në Tiranë. Jam me Fadil Muslimanin. Kur keni lindur dhe cili është arsimi juaj?

Muslimani: Unë kam lindur në Cruj të Elbasanit në vitin 1961 dhe kam mbaruar arsimin e lartë për ekonomik, në vitin 1985. Unë dua të them një të vërtetë këtu dhe nuk dua të fshihem nga e vërteta. Allahu po na shikon, po na dëgjon dhe është i përjetshëm dhe nuk vdes kurrë. Njerëzit vdesin, ndërsa Allahu nuk e zë gjumi dhe gjithmonë na shikon dhe kontrollon njeriun. Nuk fsheh një të vërtetë.

Rakipi: Në letrat e prokurorisë, thuhet se ju jeni me arsim 8-vjeçar.

Muslimani: Ai është qëllimi për të poshtëruar besimtarët dhe për të krijuar sajimin se jemi njerëz pa nivel. Është bërë për të poshtëruar besimtarët. Unë studimet i kam mbaruar në vitin 1985 në Fakultetin Ekonomik të Kamzës dhe kam punuar ca kohë edhe si mësuas, por për arsye me një akuzë që gjoja unë kam folur për predikimin fetar në shkollë, jam pushuar nga puna. Më pas jam pushuar nga puna me sistemin e tanishëm, ku kam punuar në një qendër pensionesh, me arsyetimin se më kapën disa shkelje. Në fakt, unë nuk isha pro disa shkeljeve që bënin ata si sektor, prandaj më shkarkuan nga puna. Dhe tani pushohem nga puna si kuzhinier, thjesht për të bërë shou.

Rakipi: Si ishte fëmijëria juaj?

Muslimani: Unë rrjedh nga një familje me dashuri për Allahun, besimtare. Edhe unë kam pasur njohuri, por nuk kam qenë praktikant i fesë islame dhe me ndryshimin e sistemeve, unë e shpreha dëshirën për të pranuar Islamin si fe e cila e nxjerr njeriun nga robërimi.

Rakipi: Si kanë jetuar prindërit? A ishin ata të varfër?

Muslimani: Kanë qenë me nivel mesatar jetese. Ata punonin si bujq.

Rakipi: Me çfarë pune jeni marrë në kohën e Komunizmit?

Muslimani: Unë kam qenë ekonomist në Gramsh, në kooperativë.

Rakipi: Pse ke një mbiemër tjetër, Dervish?

Muslimani: Unë nga origjina e babait e kam pasur Dervishi, e kam ndryshuar nga Dervishi në Muslimani për arsye të besimit si mysliman, pasi duke qenë se jam besimtar, Musliman në shqip do të thotë i nënshtruar i Allahut.

Rakipi: Ju jeni Bektashli apo Musliman?

Muslimani: Jam Musliman, po mbiemrin Dervishi e mbajnë bektashinjtë dhe nuk e mbajnë myslimanët, unë e ndërrova. Mbiemri Dervishi ka kuptim të mirë, po unë meqë isha mysliman e mora këtë mbiemër që kam tani.

Rakipi: Jeni martuar dhe familja jeton në Elbasan. Gruaja juaj në një intervistë thotë se gjendja ekonomike është shumë e rënduar.

Muslimani: Po unë kam që nga viti ’91, pasi kam qenë ekonomist në një fermë në Cërrik, duke u zhgënjyer nga sistemi. Unë u largova nga puna dhe kur kam punuar ekonomist rroga ka qenë shumë e ulët. Dhe më pas, kur më nxorën nga puna, pas asaj kohe unë kam punuar në disa shoqata arabe dhe nuk ka qenë rrogë e mirë. Kam marrë 200 mijë lekë të vjetra dhe me zor mbaja familjen.

Rakipi: Sa fëmijë keni?

Muslimani: Kam pesë fëmijë, më i madhi 17 vjeç. Nuk punon asnjëri. I mbaja me vështirësi.

Rakipi: Po besimin islam kur e keni pranuar dhe kur jeni bërë besimtar i devotshëm?

Muslimani: Pas viti 1991. Në kohën e Enver Hoxhës besoja, po thjesht. Pas ndryshimit të sistemit, fillova me devotshmëri

Rakipi: Si njiheni me Genc Ballën?

Muslimani: Genci Balla ka ardhur nga Arabia Saudite në vitet 2008, unë jam njohur te Xhamia e Unazës së Re, ku punoja si kuzhinier.

Rakipi: Prokuroria thotë se punoje si kuzhinier në xhaminë e Unazës së Re, ku imam i vetëshpallur i kësaj xhamie ishte Genc Balla. Kur keni filluar punë aty dhe për kë gatuanit?

Muslimani: Aty ka qenë një kurs që ka filluar nga vitit 2011 dhe para asaj kohe, unë kisha mësuar pak nga kuzhina pasi kam punuar me disa shoqata, në Elbasan, Sauk, etj, dhe kam filluar punë. Unë vetëm kam qenë kuzhinier. Genci Ballën e njoha aty, ai vinte ditën e premte si hoxhë.

Rakipi: Në xhami, kishte fëmijë që ishin larguar nga shkolla dhe ndiqnin vetëm kurse fetare. Kush ligjëronte? Kush ishte mësues?

Muslimani: Po e vërtetë. Aty jepte mësim Bujar Hysa, Kuran, Enes Reçi jepte mbasdite Kuran dhe ditën e enjte dhe të premte jepte Genci nga feja islame.

Rakipi: Prindërit ishin koshient për fëmijët që shkonin aty?

Muslimani: Po, unë kisha djalin tim aty. Dhe studionte vetëm Kuran. Disa nxënës shkonin edhe në shkolla publike, ndërsa gjatë verës vinin dhe merrnin mësime feje. Vinin me dëshirën e tyre. Familjet paguanin lekët e ushqimeve, pasi nuk kishte sponsorizues.

Rakipi: Po Bledian Hamzën, e keni njohur? Ai ka qenë punonjës i kësaj xhamie dhe ka ikur në Siri. Atje është vrarë. A mund të na thoni si iku, dhe ç’dini ju për këtë gjë?

Muslimani: Bledian Hamzai ka qenë kuzhinier para meje. Unë nuk e di se ku ka shkuar. Kam dëgjuar në burg tani se është vrarë andej. Kur kam shkuar atje, Blediani s’ka qenë në Shqipëri, s’ka qenë në kuzhinë. Si person e kam njohur kur kam shkuar në xhami.

Rakipi: Prokuroria thotë se në disa raste, Genc Balla përdorte numrin tënd të telefonit për të folur me persona të ndryshëm, që shkonin në Siri. Perse mendoni se e bënte ai këtë?

Muslimani: Përsa i përket gjyqit, ai s’ka qenë gjyq por luftë. Është luftë e pastër politike ndaj Islamit. Dhe nuk është aspak e vërtetë. Në 48 seanca që janë zhvilluar, në asnjë rast nuk ka rezultuar që Genci Balla ka përdorur numrin tim. Këto janë sajesa të prokurores, e cila ka shpifur për shumë gjëra. Nuk ka asnjë rast. Genci se ka marrë asnjëherë numrin tim.

Rakipi: Keni ndihmuar ndonjë besimtar mysliman të shkoj në luftën e Sirisë, nëse po cilët janë ata?

Muslimani: Asnjë. Kjo është lojë. Gjatë gjithë dosjes prej 8 mijë faqesh që ka sjellë prokuroria, ajo flet se Fadil Muslimani ka qenë kuzhinier. Kur dha pretencën Fadil Muslimani ka folur me një person që unë nuk e di se ku është ai sot, me Dedë Korrën. Se flet me një person në telefon, çfarë do të thotë, që unë jam i implikuar që kam çuar njerëz në Siri.

Rakipi: Keni informacion, sa është numri i personave që kanë ikur në Siri nga Shqipëria? Sa prej tyre njihnit?

Muslimani: Çfarë kam dëgjuar nga Prokuroria, 70 vetë. Unë njoh personat që kanë qenë në xhami, kur kam qenë kuzhinier dhe kam gatuar iftar. Më 2011 kam gatuar iftar.

Rakipi: Në përgjimet e prokurorisë ju përmendeni si person që kishit dijeni për vrasjen në Siri të Hasan Korvafajt. Ç’dini për këtë vrasje?

Muslimani: Kjo është gënjeshtër. Bujar Hysa flitet aty në përgjimet e prokurorisë. Unë e kam njohur si besimtar, pasi njihen si vëllezër mysliman. Nëse ai ka shkuar atje për të ndihmuar vëllezërit mysliman, kjo nuk përbën asnjë gjë.

Rakipi: Gjithashtu sipas prokurorisë, ju bënit thirrje, nxitje dhe propagandë për pjesëmarrje në veprime luftarake. Prokuroria thotë se ju përkrahnit ideologjinë dhe përpjekjet për eliminimin e çdo lloj pushteti tjetër, duke përkrahur vetëm Shtetin Islamik. A është e vërtetë kjo?

Muslimani: Kjo është një sajesë e prokurorisë, një mashtrim. Ky s’ishte gjykim, por luftim. Është përdorur Fadil Muslamani vetëm se ka pasur mbiemrin Muslimani. E kam thënë në sallën e gjyqit, që më jepni argumentet. Ju kam thënë; nëse gjeni argument përveç mbiemrit tim dhe puna ime si kuzhinier. S’u vërtetua asnjëherë provat. Prokuroria me këto fjalë, më dënoi. Mua më kanë akuzuar vetëm për gjellën, ky është rasti më i veçantë në botë që një kuzhinier dënohet.

Rakipi: Në gjykatë, disa prej atyre që kanë shkuar në Siri, si përshembull Mustafa Kuçin dhe Bledian Hamzën, keni pranuar se i njihje mjaft mirë. Ç’bisedoje me ta?

Muslimani: Mua më kanë pyetur, e njihje Bledar Hamzën, po u kam thënë, kur kam shkuar në xhami para se të bëhesha kuzhinier. Përsa i përket asaj që thotë ajo për Mustafa Kuçin, ai është besimtar.

Rakipi: Në një përgjim të prokurorisë, rezulton se Erdit Kora ka qëndruar në xhaminë Mëzezit para nisjes në Siri. Thuhet se ishte në kontakt me ju?

Muslimani: Ai ka qëndruar aty dhe më thoshte; ‘O Fadil, unë dua të gjej një vajzë të mirë të ndershme për tu martuar’. Kaq di unë për atë. Shteti e dinte shumë e mirë dhe i kaloi në aeroport dhe i çoi atje për tu vrarë dhe tani më thotë hajde Fadil ti ke përgjegjësi. Në vitet 2012 dhe 2013 shteti ka kaluar rreth 70 vetë. Kush mban përgjegjësi për këtë. Një mizë nuk kalon dot në Rinas pa dijeninë e shtetit. Shteti i kaloi dhe tani thotë hajde Fadil të bësh shou në burg që ne po luftojmë terrorizmin.

Rakipi: Ju po thoni që nga puna e mbiemrit e ke marrë goditjen?

Muslimani: Ky është një sulm politik, është për të kapur njerëz kot.

Rakipi: Diamant Rasha është vrarë në Siri dhe rezulton që ju e keni njohur. Gjithashtu del se përveç komunikimit me babanë e tij në telefon, i keni shkuar edhe për vizitë në shtëpi. Perse keni shkuar?

Muslimani: Kjo është gënjeshtër. Unë kam shkuar te shtëpia e Diamant Rashës, kur e mora vesh se ishte vrarë në Siri. Ne për vëllezërit mysliman që japin shpirt atje, shkojmë. Për familjet që kanë këtej ne interesohemi. Te familja kam dëgjuar gjëra interesante se si një prind gëzohet kur djali i tij jep jetën për Allahun.

Rakipi: Bashkë me ju në këtë vizitë kanë qenë dhe disa persona nga Kosova. Cilët ishin ata?

Muslimani: Jo atë ditë s’ka qenë asnjëri. Prokuroria ka gënjyer pasi në fillim s’ka qenë emri im në raportet e përgjimit, por në fund e kanë vendosur.

Rakipi: I keni lënë ndonjë shumë parash familjes së Rashës në këtë vizitë? Nëse po, ku i morët paratë?

Muslimani: Ka fakte që skam qenë fare atë ditë. Skam qenë fare në atë takim. Kjo vërtetohet nga hetimet. Skam qenë për të hedhur lekë. Kam qenë disa herë në atë shtëpi, dhe do të shkoj prapë. Kjo është e veçanta, për një vizitë ngushëllimi, dënohesh politikisht.

Rakipi: Prokuroria kërkoi dënimin tuaj me 15 vjet burg dhe gjykata ju dënoi me 12 vjet heqje lirie. Si e komentoni?

Muslimani: Kjo është padrejtësia më e madhe që ndodh në Shqipëri. Nëse do kishte prova, unë do ti pranoja, nuk do të fshihesha. Unë kam qenë vetëm kuzhinier dhe jam besimtar i Allahut dhe nuk tërhiqem nga këto. Do ndjek urdhrat e Allahut dhe s’jam me ato akuza të prokurorisë dhe për të justifikuar atë shou, gjoja se ne kemi bërë terrorizëm islamik dhe kjo është për të na akuzuar shteti.

Rakipi: Në shumë raste, jeni bërë objekt kronikash televizive për deklaratat tuaja në sallën e gjyqit, në mbështetje të ISIS-it, luftës së tyre, sulmeve në Paris, Turqi e gjetkë? Pse i mbështet?

Muslimani: Për Turqinë skam folur asnjëherë. Më është bërë padrejtësi atë natë kur më kanë arrestuar. Unë nuk përdor termin ISIS. Unë them që lufta që po u bëhet myslimanëve nga diktatori Asad, unë dua që të vendoset drejtësia. Atje po luftojnë Rusët, Iranianët, Amerikanët, Francëzët dhe Asadi. Po pushtohet Lindja e Mesme. Dhe atje po luftohet Islami, dhe Fadil Muslimani është sebepi.

Rakipi: Bashar Al Asadi nuk është mysliman?

Muslimani: Ai është halveti, sekt që s’ka lidhje me islamin.

Rakipi: Keni probleme shëndetësore, se shpesh pas deklaratave tuaja në gjykatë, thonin se keni problem shëndetësore për deklaratat që bëni? Kur e kuptonit që deklaratat tuaja kanë qenë një gabim? A keni kërkuar ndihme mjekësore?

Muslimani: Me padrejtësinë që iu është bërë myslimanëve, unë do të reagoja. Është sharë një profet dhe unë do të reagoja. Janë vrarë 300 mijë mysliman, dhe unë do të reagoja si mysliman, s’doja të heshtja. Unë jam në rregull nga ana mendore, kjo është gënjeshtër. Është lojë e prokurorisë, jam mirë. Jam normal. Tani probleme shëndetësore duhet të kenë ata që kanë bërë padrejtësi ndaj Allahut, duke filluar nga prokurorë, hetues dhe shtetarë. Ishalla Allahu ka për të marrë hak ndaj atyre.

Rakipi: Disa herë të pandehurit e tjerë të këtij procesi nuk ju kanë mbështetur në deklaratat që bënit. Pse mendoni se ka ndodhur kjo?

Muslimani: Kjo është e drejta e tyre. Po unë kur kam parë pushtetarët tanë, kur kanë shkuar në Kinë, Francë, apo Izrael, mburreshin se e vetmja fitore në Shqipëri është lufta ndaj nesh dhe nuk mburreshin për ato humbjet që ka pësuar ky popull. Duke parë këtë padrejtësi, unë kam reaguar ndaj pushtetarëve.

Rakipi: Shpesh në sallë, gjatë procesit gjyqësor, keni kërcënuar edhe trupin gjykues, prokuroren? Pse?

Muslimani: Asnjëherë s’ka qenë fjala kërcënim. Kam thënë Allahu do të marrë hak mbi ju. Dhe kam thënë nëse ju një ditë do tju ndodhë diçka nga Allahu, je shëndosh e mirë, mund të japë Allahu një sëmundje të vështirë. Je duke lëvizur, mund të japë Allahu një paralizë. Nëse të ndodhin këto gjëra, u kam thënë kujtoni padrejtësitë që i keni bërë Fadil Muslimanit. Dhe vetëm se kam mbiemër Muslimani, e mbajtët 700 ditë në paraburgim. Më kërkoi 15 vite burg vetëm se kam qenë kuzhinier. I kam treguar asaj se çfarë do të ndodhi. S’është kërcënim.

Rakipi: Në sallë keni akuzuar edhe kryeministrin Edi Rama për paradën që bëri në Paris. Si e gjykoni atë?

Muslimani: Ai bën shou politik, për akuzën që bën ndaj myslimanëve padrejtësisht. Është një shou politik. Si dhimbset Edi Ramës Franca.

Rakipi: Po sot si jeton familja juaj në Elbasan? Kush punon?

Muslimani: Ka mbi dy vjet që jetojnë në këto kushte. Vëllezërit mysliman janë interesuar, po fatkeqësi e madhe është. Ata po jetojnë në vështirësi me lot. Ata po jetojnë me lot dhe Elisabeta Imeraj, bashkë me shtetin shqiptar, po notojnë me lotët e fëmijëve të mi.

Rakipi: Ç’mendim keni për Osama Bin Laden?

Muslimani: Di që e kanë vrarë. Është vëlla mysliman, për mua. Ishalla në xhenet.

Rakipi: Je dakord me ato që bën ISIS aty?

Muslimani: Skam informacion se çfarë bën ISIS-i. Ai është shtet islamik, që kërkon drejtësi, të vendoset drejtësia mbi tokë. Unë s’jam kundra ISIS-it.

Rakipi: Po që presin koka ata, me skenat e tmerrshme që janë transmetuar.

Muslimani: Nuk e di se çfarë kanë bërë. Nuk marrin urdhër nga unë.

Rakipi: Ç’farë është xhihadi sipas jush dhe a duhet të bëhet luftë për xhihad?

Muslimani: Xhihad është përpjekje për rrugë drejt Allahut. Fjala e krijuesit të jetë më e larta dhe fjala e mohuesit të jetë më e poshtmja. Në kuptimin që duke krijuar drejtësi, njeriu të jetojë i lirë dhe mos të jetojë në padrejtësi. Duke mos qenë Allahu, këtu vendosin ligje në emër të njerëzve dhe ne emër të sistemeve që janë në fuqi, për interesat e tyre.

Rakipi: ISIS ka bërë masakra të mëdha në Siri.

Muslimani: S’di të ketë bërë vrasje të mëdha ISIS-i. Asadi ka vrarë njerëz në popull, mbi 300 mijë të vrarë dhe ka marrë motrat myslimane dhe i ka futur në burg, duke plotësuar epshin e luftëtarëve, duke bërë marrëdhënie.

Rakipi: Çfarë nuk ju pëlqen nga mënyra e jetesës së perëndimorëve?

Muslimani: Skam qenë asnjëherë në perëndim, kam qenë në Arabinë Saudite. Mua më pëlqen jeta islame, ku një motër myslimane merret me rritjen e fëmijëve, ndërsa një motër në perëndim merret me rritjen e qenve. Kjo është kontradiktore. Duke parë edhe sistemin që po aplikohet në botë, që është në interes të pushteteve dhe jo në interes të njerëzimit.

Rakipi: A të pëlqen të jetosh në një shtet ku zbatohet Sheriati?

Muslimani: Po, më pëlqen.

Rakipi: A ke dëshirë të jetë Shqipëria një shtet i tillë?

Muslimani: Ishalla, po. Mund të jetë shteti më i bukur që mund të jetë në Ballkan. Shumë mirë është, këtu do vendoset drejtësia.

Rakipi: Mund të më përshkruash si jetohet në një shtet ku zbatohet Sheriati? Çfarë ka ndryshe nga Shqipëria?

Muslimani: Ligjet laike që janë zbatuar në Shqipëri, janë në kundërshtim me ligjet e Allahut. Marrim një ligj të thjeshtë, ligjin e dënimit për vjedhësit. Nëse me Sheriat të pritet dora, në atë qytet s’do të ketë më vjedhje, pasi ata që do të vjedhin do tu pritet dora. Do tërhiqet njerëzimi nga ky krim. Me ligjin laik, vjedh dhe shkon në burg, si një hotel pa qira që është këtu, dhe bëhesh specialist i vjedhjes së bankave. Nuk ndalohet e keqja me ligjet laike.

Rakipi: Po këta politikanët që kemi ne, do mbetej njeri me dorë?

Muslimani: Po marr një shembull, një grua kishte bërë një vjedhje në një shtet Sheriat. Ajo ishte nga një fis i njohur. Dhe udhëheqësit thanë se edhe vajza ime të ishte unë do t’ia prisja dorën. Këtu te ne asnjë gjë s’u ka ndodhur politikanëve dhe ndëshkohet Fadil Muslimani pse është mysliman. Nëpër burgje janë shumë hallexhinj. Nuk shoh asnjë politikan, që pas viteve ’90, të jetë ndëshkuar. Ata e kanë sjellë Shqipërinë në këtë gjendje. Luftën civile të vitit 1997 e organizuan politikanët, ata u bënë deputetë apo ministra, dhe asnjë gjemb nuk u hyri në këmbë. U vodh floriri në Kërrabë, mafia politike e shpenzon tani. Gërdecin e organizuan politikanët, asnjë gjë si gjeti. Tani po vjedhin, bëjnë tenderët dhe ne jemi në burg. Politikanët s’do kishin duar. Sheriati mund të përdoret në radhë të parë pikërisht ndaj Kryeministrit dhe të tjerëve. Ata s’do të shpëtojnë nga këto padrejtësi.

Rakipi: Ç’mendoni për Amerikën dhe rolin e saj në Lindjen e Mesme?

Muslimani: Amerika ka që në vitet 1945 që s’ka ecur atje ku ka dashur. Më parë ka qenë stili i luftës, tani është diplomacia. Sot, Amerika sulmon myslimanët në Lindjen e Mesme. Qëllimi është nafta, jo mbrojtja e paqes, për të marrë pasurinë e myslimanëve

Rakipi: Do të ishe i gatshëm të vdisje për kauzën që beson?

Muslimani: Falënderoj Allahun që jam mbi tokë dhe nesër do jem nën tokë. Se ata që luftuan fenë Islame në vitin 1967 qenë mbi tokë dhe i mori Allahu. Enveri e mori ndëshkimin që në vitin 1973, duke bërë padrejtësi ndaj myslimanëve, duke luftuar ndaj myslimanëve, dhe Allahu i dha ndëshkim që filloi të vriste shokët e vet dhe humbi mendjen. Ata që morën pjesë, si Kadriu dhe Mehmetu, e morën ndëshkimin. Unë si gjithë besimtarët e Allahut, e duam më shumë vdekjen sesa jetën. Ne besojmë se ka një botë tjetër. Kjo është botë e përkohshme. Ne mund të vdesim tani apo pastaj. Kjo është botë mashtruese. Ishalla unë ta jap jetën ne emër të Allahut. Edhe kjo burgosja ime quhet në emër të Allahut. Kur kam qenë në burgun 313, më pyetën oficerët a e quan xhihad praninë tënde në burg. Po u thash, e quaj xhihad. S’u tremba nga këto.

Rakipi: A do të shkoje në ndonjë parti politike islamike?

Muslimani: Nuk është me parti kjo punë. Varet ça qëllimesh ka partia. Nëse ka qëllim të vendosë Sheriatin, pro asaj partie jam. Nëse ka qëllim politike, nuk shkoj.

Rakipi: Mendon se ata që vrasin në emër të Allahut janë mysliman?

Muslimani: Kjo nuk është gjykim, po luftë politike. Nëse do të marrim Vojo Kushin që u hodh mbi tankun armik, është hero apo s’është hero. Në shkollë kemi mësuar se është hero, pasi u vetëflijua, pa pasur ide për besim. Kur myslimani beson se duke u vrarë në këtë dynja ikën direkt në xhenet, ai e jep jetën pa problem. Tani myslimanët quhen terroristë dhe Vojo Kushi nuk qenka terrorist.

Rakipi: Lufta ka disa rregulla. Po këta që venë bombat në brez dhe shkojnë në teatro, në metro apo stadiume. Je dakord me këta?

Muslimani: Unë nuk e di si kanë vepruar ata. Padrejtësia që është bërë ndaj myslimanëve është shumë e madhe. Nëse unë marr vesh që në familjen time në Elbasan një person e ka shkatërruar, i ka vrarë, tani unë do të rri duarkryq për këtë gjë. Unë do të marr hak për këtë gjë. Kjo është reagimi ndaj padrejtësisë.

Rakipi: Kush mendon se duhet të jetë roli i gruas në shoqëri?

Muslimani: Roli i gruas është edukimi i familjes, me dije duke studiuar, ku e meriton gruaja. Doktoreshë për gratë etj.

Rakipi: A është e aftë një grua të drejtojë shtetin?

Muslimani: E ka thënë një profet, që aty ku do të drejtojë një grua, ai shtet nuk ka hajër. Sepse s’ka aftësi të drejtojë. Në Parlamentin Shqiptar ka lloj-lloj njerëzish, ka edhe njerëz që kanë bërë krime politike.

Rakipi: Ç’mendon për qeverisjen tonë?

Muslimani: Duke thënë se si është vepruar në këto 25 vite, padrejtësitë që i janë bërë këtij populli, i radhita duke filluar që nga mafia politike që mori të gjitha pasuritë e këtij populli, më pas sistemi demokratik me luftëra, vjedhja e floririt, Gërdeci, eliminime fizike dhe të kundërshtarëve. Marrja tani e fondeve të popullit dhe deklaratat që ka dhënë OSBE-ja që tre kryeministra shqiptar, Sali Berisha, Edi Rama dhe Ilir Meta, janë kryeministrat më të pasur, tregojnë se është padrejtësi e madhe. Padrejtësi e madhe u vendos më 11 mars 2014 me arrestimin tonë, me shoun politik ndaj nesh, për tu treguar servila ndaj perëndimit. S’ka drejtësi dhe ishalla ata janë në këto vende për të marrë gjynahet e tyre dhe Allahu po i shikon dhe po i dëgjon.

Rakipi: Më përshkruaj me pak fjalë Shqipërinë siç e do ti?

Muslimani: Unë e dua të bukur, ashtu siç edhe është, siç e ka krijuar Allahu. Dhe dua që të jetë njerëz me moral dhe jo të abuzohet me njeriun këtu. Dhe në disa emisione që jepen këtu, në Klan, që promovojnë njerëz pa moral. Ai Çani sjell lloj-lloj njerëzish atje. Nuk janë femrat shqiptare ato. Nuk është morali i shqiptarëve që të martohen burrë me burrë, për të shkatërruar botën apo njerëzimin.

Rakipi: Arian Çani i bën këto. Ç’mendon për ateistet?

Muslimani: Ateistët janë armiqtë e Allahut. Ata janë mohues.

Rakipi: Ta zëmë se erdhi Sheriati në Shqipëri dhe unë jam ateist. Çfarë do të më bëni mua?

Muslimani: Do të thërrasim hajde bëhu besimtar.

Rakipi: Jo, ata kanë filluar ti largojnë. Po largojnë të gjithë kristianët. Në intervistën që bëmë me Bujarin, më tha që duhet të paguajnë një taksë që të rrinë në Sheriat.

Muslimani: Ky është rregulli i Sheriatit, duhet të paguajë një taksë.

Rakipi: Ç’mendim ke për Komunitetin Mysliman në Shqipëri?

Muslimani: Ka marrë përsipër që të drejtojë Myslimanët në Shqipëri, por padrejtësia e tyre është e madhe pasi ata thjesht janë në shërbim të pushtetit dhe në interesa partiake dhe nuk interesohen për gjendjen e myslimanëve. Duke marrë rastin tonë, kur u arrestuam, ata thanë që nuk janë pjesë e jona. Po të shohësh fetë e tjera, si me Jehovain, apo me të tjerat, nuk ndodhi asnjë gjë. Tashmë, me Fadil Muslimanin, thjesht u akuzua se është kuzhinier, s’do t’ia dinë fare për myslimanët në Shqipëri.

Rakipi: Nëse do të kishe mundësi, çfarë do ndryshoje në këtë Komunitet?

Muslimani: Do të zbatoja ato që do Allahu. Ata atje janë shërbëtor të shtetit.

Rakipi: Fadil, nga të burgosurit e tjerë, familja juaj është në gjendje të vështirë ekonomike. A do ta apelosh vendimin?

Muslimani: Unë e di që aty ku nuk gjykohet me ligjin e Allahut nuk ka drejtësi. Dhe e pash se çfarë ndodhi në palën e akuzës dhe të gjyqit. Nuk do të apeloj se nuk shoh drejtësi. Të gjykohet me ligjin e Allahut. S’kam besim se do marr drejtësi.

Rakipi: Çfarë ke për ti thënë njerëzve, familjes, fëmijëve?

Muslimani: Duke nisur nga ajo që ka thënë Allahu në Kuran, le të mos mendojnë kurrsesi mohuesit se për ata është më mirë që ua zgjasim jetën. Ne ua zgjasim jetën vetëm duke u shtuar gjynahet, por ata kanë ndëshkim poshtërues, thotë Allahu. Mos të mendojë askush se po bën qejf, po Allahu thotë “le të kënaqen se shpesh do ta marrin vesh”.

Rakipi: Folëm gjatë për punët e Sirisë, për Asadin, për ISIS-in, po ne jemi një popull me probleme të mëdha ekonomike. Familja jote është e varfër, s’mund ti lutesh shtetit në emër të Allahut të të ndihmojë ty që të të ulë dënimin dhe të shkosh te familja jote.

Muslimani: Shteti bëri show. Këtu s’ka terroristë, asnjë gjë. Kjo është loja që bëri shteti për interesa politike, për të mbajtur pushtetin dhe për tu bërë servil të perëndimit. Allahu ka premtuar se do ti ndihmojë besimtarët. Familja është në duart e Allahut, i ruajt dhe i mbrojt. Si mbron Edi Rama, vetëm Allahu i mbron.

Në foto: Fadil Muslimani

Në foto: Fadil Muslimani

INTERVISTË ME ORION REÇIN

Rakipi: Orion Sami Reçi, i lindur më 1977 në Zdojan, Peshkopi dhe banues në Rrugën e Durrësit, Tiranë. Me arsim 8 vjeçar.

Reçi: Arsim i mesëm, shkollë artistike, për skulpturë në Peshkopi.

Rakipi: Si shpjegohet, prokuroria në të gjitha dosjet ju shënon një arsim më të ulët nga sa keni kryer?

Reçi: U intereson që të fshihet e vërteta jonë, dhe të dalë që janë njerëz të pashkolluar.

Rakipi: Jeni i martuar, me 3 fëmijë. Imam tek xhamia e Unazës së re. U dënua 13 vite burg.

Reçi: Nuk jam imam.

Rakipi: Orion sa vjeç jeni?

Reçi: 39 i mbush në shtator.

Rakipi: Afwr tw dyzetave dhe në burg. Keni pasur ndonjëherë probleme me ligjin?

Reçi: Jo nuk ia kam lejuar vetes. Këta që më kanë birësuar mua, kanë qenë të dy mësues dhe ata më kanë injektuar ndjenjën e drejtësisë.

Rakipi: Ku keni lindur?

Reçi: Në Tiranë, pastaj më kanë çuar direkt në Shtëpinë e Fëmijës në Shkodër.

Rakipi: Po prindërit biologjikë, keni kontaktuar me ta?

Reçi: Kam arritur të gjejë vetëm nënën. Babai më ka vdekur.

Rakipi: Keni kontaktuar me ta?

Reçi: S’kam ku i kontaktoj, pasi nuk kanë numër telefoni. Në momentin që u lidha me të mirë, rashë në burg.

Rakipi: Ku e keni mbaruar shkollën 8 vjeçare dhe shkollën e mesme?

Reçi: Shkollën 8-vjeçare e kam mbaruar në fshat, kurse shkollën e mesme në qytetin e Peshkopisë.

Rakipi: Kam idenë që fëmijëria në raste të tilla është e vështirë. E tillë ka qenë edhe fëmijëria juaj?

Reçi: Deri në momentin që kam shkuar në Peshkopi, tek njerëzit që më birësuan, e vështirë ka qenë. Normalisht, fëmija kërkon prindërit e tij, dëgjon të tjerët që kërkojnë babanë dhe nga ana tjetër unë nuk kisha kujt ti thërrisja. Është dhuratë nga zoti që më kanë çuar tek këta dy njerëz.

Rakipi: Po prindërit birësues, jetojnë ata tani?

Reçi: Jo, njëri ka vdekur, babai.

Rakipi: Pra, një fëmijëri e vështirë?

Reçi: Po, deri në moshën 10-vjeçare ka qenë e vështirë.

Rakipi: Kur e morët vesh që ju ishit jetim?

Reçi: Në moshën 10-vjeçare, në vitin 1987.

Rakipi: Kur ke rënë në kontakt për herë të parë me Islamin dhe kur e keni përqafuar këtë besim?

Reçi: Tani unë kam pasur një jetë të vështirë, emigracioni më ka ecur jo shumë mirë. Unë kisha ëndrra. Kisha ëndërr që të bëhesha një aktor i mirëfilltë dhe thash se do të marr rrugën për në Itali, në vitin 1998-2001, mbasi u ktheva nga Greqia. Herën e fundit kam qëndruar 5 muaj e gjysmë, emigracioni ka qenë faza-faza. Doja të bëja jetë dhe të shkoja në Itali.

Më pas, ëndrra u pre në mes dhe unë nuk arrita të bëj realitet ëndrrat e mia dhe këtu thash që ka diçka. Sepse, përderisa ti je njeri, ke logjikë, ke aftësi dhe nuk po ecim dot në jetë, këtu ka diçka, pse nuk po hapet kjo rrugë, që të realizoja ëndrrën time, të bëhesha dikush në jetë, të bëhesha një aktor.

Në atë moment unë them; O Zot, unë e di se ti je i vërtetë. Kaq dija unë atëherë. Dhe i kërkoj; Të lutëm më trego rrugën që të ndjek për jetën time. Unë thash se e di që ti je i vërtetë, por unë nuk e di se ku është ajo për të cilën jam krijuar, të lutem me trego. Më pas jam larguar nga Italia dhe jam rikthyer në Shqipëri dhe i them prindërve.

Rakipi: Tani s’është se Zoti ju tregoj rrugën?

Reçi: Zoti nuk flet me njeriun, përveçse në dy raste me dy profetë, por jo siç po flasim ne bashkë. Ai ka folur me këta profetë me perde. Kjo lloj forme që të thash unë ty është inspirim. Mua mu inspirua që unë dua ta kërkoj këtë lloj gjejë, se nuk vjen diçka nga qielli siç edhe i thonë. Duhet të përpiqesh në jetë të arrish atë që kërkon. I pyeta prindërit dhe më thanë që Islami është rruga e vërtetë, pavarësisht se ata nuk ishin praktikantë. Origjina ime ishte islame.

Rakipi: Deri në atë kohë ju s’është se kishit idenë se nga Islami do të zgjidhnit edhe problemet jetike.

Reçi: Jo fare, fare. Atëherë u bëj një pyetje; duke ditur që Islami është fe e vërtetë dhe feja e vetme e pranuar te Zoti, përse nuk e zbatojmë këtë fe madhështore. Ata më nxorën disa justifikime, dhe më bënë mua që ti drejtohem një personi intelektual; I thash, këtu ka dy gjëra, Islami ose është fe e vështirë në zbatim, ose është fe e pamundur në zbatim. Nëse është e vështirë ka mundësi të arrihet, nëse është e pamundur atëherë mos të humb kohën kot.

Rakipi: Kush kanë qenë personat e parë që të kanë folur për fenë?

Reçi: Këta dy njerëz.

Rakipi: Si jeni njohur me Genc Ballën?

Reçi: Genci Ballën e kam njohur për herë të parë në vitet 2007 ose 2008 në xhaminë Dine Hoxha në Tiranë. Kaq, jepte mësim aty ditët e enjte.

Rakipi: Po me Bujar Hysen?

Reçi: Bujar Hysa ka qenë Imam në fshatin ku unë erdha nga Peshkopia, në Nikël. Mbasi u largua ai, erdha unë në fshat dhe aty kam dëgjuar për herë të parë që kapën Bujar Hysën. Ky merrej me Haxhin në atë kohë, s’është se ishte ndonjë drejtues fetar.

Rakipi: Orion, çfarë është ky pseudonimi tjetër “Enesi”, pse ky emër?

Reçi: Enes në gjuhën arabe do të thotë njw emër pa të cilin nuk jetohet, nuk rrihet.

Rakipi: Jeni i martuar, keni fëmijë?

Reçi: Po kam tre fëmijë, dy djem dhe një vajzë. I madhi tani në dhjetor bën 10 vjeç, Abdurrahmani. I dyti, Abdullahu, është 7 vjeç dhe vajza është 4 vjeçe.

Rakipi: Ju keni një emër shqiptar, ndërsa emrat e fëmijëve i keni të huazuar.

Reçi: Abdurrahman dhe Abdulla nuk janë të huazuar, ka këtu në Shqipëri mbi 800 vite histori. Abdurrahman do të thotë “Robi i Mishëruesit” dhe Abdulla do të thotë “Rob i Allahut”.

Rakipi: Çuni 10 vjeç, çfarë ju thotë kur ju takon në këto kushte?

Reçi: Në këto kushte ai është i gëzuar që babai i tij është në burg padrejtësisht, sepse unë asnjëherë nuk i kam mësuar me ashpërsi, me vulgaritet.

Rakipi: Si ia keni mbushur mendjen që ju jeni dënuar në mënyrë të padrejtë?

Reçi: Sepse ai e di që sjellja ime me të nuk ka qenë e ashpër, arrogante. E kam mësuar që të jetë i edukuar.

Rakipi: Orion, kur marrim përsipër të vërtetën, që ajo është një dhe ajo është e imja, ndoshta dhe gabojmë ndonjëherë. Mua më ka ndodhur në jetën time.

Reçi: Ka dy të vërteta. E vërteta reale dhe irreale. Unë po flas për realen. Unë po flas për atë që provohet. Një të vërtetë që provohet që ti mbushet mendja njerëzve që kjo është e vërteta. Unë po flas për atë të vërtetë që mbaj përgjegjësi para Zotit. Kështu është realiteti. Edhe nëna që më ka rrit, ka qenë ndihmës gjyqtare në Peshkopi dhe e dija shumë mirë padrejtësinë, veprat penale i dija shumë mirë.

Rakipi: Me çfarë jetonit, ku punonit dhe cilat ishin të ardhurat tuaja para arrestimit?

Reçi: Unë kam bërë punë të ndryshme, qoftë në ndërtim, në kuzhinë, si mekanik, ju mësoja Kuranin fëmijëve. Nuk është një problem i madh për të ngrënë bukë.

Rakipi: Sa vjet keni qëndruar në shtëpinë e fëmijës?

Reçi: Në shtëpinë e fëmijës kam qëndruar katër vjet. Sa kam lindur unë më kanë çuar në brefotrof në Shkodër, deri në tre vjeç. Më pas, nga tre vjeç, deri në gjashtë vjeç, te kopshti i shtëpisë së fëmijës në Shkodër. Pastaj nga viti 1983-1987 në shtëpinë e fëmijës. Kam qëndruar 10 vjet në Shkodër dhe kam nostalgji të madhe për Shkodrwn.

Rakipi: Si janë sjellë edukatoret me ju?

Reçi: Po flas për veten time, janë sjellë shumë mirë. Biles, përfitoj nga rasti ta falënderoj atë mësuesen Kristina Shestani, është një e krishterë, pasi ajo është bërë shkak që unë të jetoj në një familje të edukuar. Kur kanë ardhur këta njerëz që të zgjidhnin një fëmijë në Shtëpinë e Fëmijës, ajo u ka thënë merreni këtë djalin, sepse tek ky djalë kam parë ca cilësi të mira. Unë e falënderoj shumë, nëse është e gjallë unë ja di për nder.

Rakipi: Orion, ti e di pse ti bëj këto pyetje. Jeta jonë ka qenë e vështirë, e imja por edhe e juaja.

Reçi: Fëmijëria është një gjurmë shumë e madhe për të ardhmen e njeriut, për pjesën tjetër të jetës. Ne Shqiptarët kemi shumë mungesa, flas për vete, për ju dhe të tjerët.

Reçi: Kur kam shkuar në vitin 2006 në Shkodër, për ti kërkuar prindërit, kam pyetur për ca shokë që kam pasur atje dhe fatkeqësisht kam dëgjuar gjëra të tmerrshme. Vetëm një person kam parë që është bërë njeri tamam, kurse të tjerët, ose janë vrarë, ose dergjen burgjeve, ose dergjen kazanët e plehrave. Kjo është një fatkeqësi e madhe. Prandaj them se Zoti me mua ka bërë diçka të madhe. Më ka nderuar që më ka çuar në një familje të tillë dhe më ka dhuruar Islamin. Është krenari për mua.

Rakipi: Ju u birësuat në moshën 10-vjeçare, dhe si u ndjetë?

Reçi: Rilindje.

Rakipi: Nga prindërit biologjikë keni gjetur vetëm nënën dhe nuk keni mundur ta kontaktoni.

Reçi: Jo, e kam takuar disa herë nënën.

Rakipi: Çfarë interesi ka shfaqur?

Reçi: Opinioni këtu në Shqipëri është shumë i vështirë. Gjithë jeta ima ka qenë nën presionin e paragjykimeve dhe ky arrestimi më është bërë nën presionin e paragjykimit.

Rakipi: Ky është një moment që e frustron njeriun, sado i mirë që të jetë.

Reçi: Nëse unë nuk do të kisha pasur këtë dhuratë nga Zoti, të mos isha bërë mysliman, ndoshta unë do të isha një kriminel, ose ndonjë rrugaç në rrugë ose do të isha vrarë.

Rakipi: Në njëfarë mënyrë, diçka tjetër ju ka thirrur.

Reçi: Kjo është dhuratë nga Zoti.

Rakipi: Tani jeni një njeri i dënuar dhe unë besoj se jeni për shkak të Islamit dhe të Zotit.

Reçi: Mua më kanë ngritur dy akuza, që të plotësohet skenari i tre akuzave kryesore, që unë kam çuar një person në Siri dhe kam folur me disa numra celularë me Bujar Hysën dhe me të tjerët. Nuk është e vërtetë faktikisht.

Rakipi: Si ishte kontakti i parë me besimtarët mysliman?

Reçi: Unë kontaktin e parë e kam pasur në fshat, në Nikël të Fushë Krujës, me njerëz të thjeshtë. Kam qëndruar dy vite në atë fshat. Ka qenë hoxhë Fiqiri Lleshi, tani ka vdekur rahmet pastë. Aty kam marrë mësimet e para fetare për dy vite.

Rakipi: Prej sa kohësh i njihnit dy imamët e vetëshpallur Genc Balla dhe Bujar Hysa, si jeni njohur me ata dhe çfarë marrëdhënie keni?

Reçi: I njoh thjesht si besimtarë xhamie, kaq. Skam pasur marrëdhënie me ta si të thuash unë kam qenë ndihmës i tyre. Unë isha pa shkollë fetare në atë kohë, sa kisha hyrë ne fe. Ata kishin ardhur nga bankat e shkollës dhe jepnin mësim, të paktën Genci Balla, kurse Bujari merrej me aktivitetin e Haxhit, ka pasur një shoqëri.

Rakipi: Për ju thuhet në dosje, që jepnit mësim të Kuranit me fëmijët që ndiqnin kursin në xhaminë e Unazës së Re, Mëzezit dhe në Shkodër? Jeni dakord me disa prej atyre fëmijëve, që janë larguar nga Shkolla publike për të ndjekur vetëm mësime fetare?

Reçi: Unë fëmijët e mi i kam në shkollë. Gjithsecili ka zgjedhjet e veta personale dhe unë nuk mbaj përgjegjësi. Fëmijët e mi janë në një shkollë private në Laprakë.

Rakipi: Pse nuk i ke marrë fëmijët e tu aty?

Reçi: Ata janë të vegjël, i merrja pasdite. Djalin e madh e merrja gjithmonë pasdite dhe i mësoja Kuran.

Rakipi: Në rastin tuaj këmbëngul, se shoh që te ty lexoj edhe një gjë tjetër, njeriun, jo vetëm fenë, që ne e veshim si pjesë organike tonën. Po shohim një njeri që di të flasë, të zhbirojë. Ndalemi tek kjo pikë, më duket shumë interesante. Mua përshembull, po ta bëja këtë punë, do të më vriste ndërgjegjja, që të merrja fëmijët të vegjël, ti hiqja nga shkolla publike dhe ti jepja këtë arsim. Në atë moshë, fëmijët janë të pandërgjegjshëm. Prindërit mund të jenë të pashkolluar, injorantë. Po heq fjalën rrëmbim, po ata urdhërohen që të zgjedhin këtë gjë.

Reçi: E dyta, Islami asnjëherë nuk bën detyrim. Mua s’më ka detyruar kush të bëhem Mysliman. Këta fëmijë, nuk është që kanë qenë 6 vjeç dhe ta marrësh me zor dhe ta mbash me dhunë, sepse unë nuk do ta kisha pranuar kurrë që të më vinin fëmijë të dhunuar. Atë që unë nuk e dua për fëmijët e mi, si ta dua për fëmijët e tjerë. Kjo është hipokrizi pastaj, apo jo. Unë do të flas haptazi, për atë çka di, për atë çka kam parë. Unë nuk bëj lojëra fjalësh. Këta fëmijë, shumica e tyre dinë të shkruajnë, të lexojnë. Një pjesë e tyre janë ende në shkollë, një pjesë e vogël janë hequr nga shkolla.

Rakipi: Ky shteti Orion, s’është se bën ndonjë punë me edukimin e brezin e ri për ti kontrolluar dhe për të pasur një ligj normal. Unë s’jam me këtë ide, që ta marrësh fëmijën në atë moshë dhe ti japësh mësime fetare.

Reçi: Tani, nëse ky fëmijë e merr edhe edukatën e shkollës edhe mësimet fetare, ka ndonjë problem në këtë mes? Tjetri do të bëhet mysliman, tjetri i krishterë.

Rakipi: Janë hequr nga shkolla publike dhe janë dërguar në atë vend.

Reçi: Janë dy tre kokrra. S’mund të quhet fenomen.

Rakipi: Gjatë përgjimeve telefonike, ju flisni herë pas herë me Genc Ballën e Bujar Hysën, ku në disa raste flisnin edhe për disa kosovarë që vinin për vizite në xhamitw qw ju frekuentonit. Cilat kanë qenë arsyet e këtyre vizitave dhe si njiheshit me ata?

Reçi: Me Bujar Hysën s’është se kam pasur telefonata shumë, kurse me Genci Ballën janë tre ose katër biseda. Unë jepja mësim fëmijëve pasdite në xhami edhe më thotë një vëlla mysliman, a e ke numrin e Gencit, të Abdurrahimit, pasi kanë ardhur disa njerëz nga Kosova dhe duan ta takojnë. U thash se nuk e kam numrin me thënë të drejtën. Tani nuk e di, më duket se më kanë marrë ata nga Librazhdi, nuk më kujtohet tamam, edhe i them; O Abdurrahim, kanë ardhur këta vëllezër nga Kosova dhe një prej tyre quhej Visar. Dhe sa për detaje, pasi shtetit shqiptar si intereson që të dalë e vërteta, por u intereson ajo që u intereson, janë disa persona në këtë lojë. Është një shtetas nga Kosova, që unë nuk e njoh fare, thuhet që është një terrorist sipas tyre, po unë nuk e njoh fare. Tjetri është ky Visari nga Kosova dhe më thanë se vjen një person me këtë emër nga Kosova, dhe kaq. Edhe i thash a mund të vij edhe unë për vizitë, pasi unë kam kohë pa ardhur.

Rakipi: Në disa raste ju diskutonit edhe për besimtarët shqiptarë që kanë ikur në Siri, ku edhe janë vrarë?

Reçi: Kjo s’është fare e vërtetë. Kjo është me fakte. (Tregon disa dokumente, përgjimet e prokurorisë). Tani, nga këto dokumente ka një problem, pasi prokuroria nuk ka identifikuar një numër telefoni dhe ma adreson mua. Ky është ngërçi për të cilët ata duan që të më mbajnë në burg me zor. Tani këto janë provat, por unë jam në burg dhe ngushëlloj veten time. Ishalla bie në vesh të Apelit dhe ma japin hakun tim.

Rakipi: Tani ju mendoni që numrat që ka renditur aty prokuroria, nuk janë numrat tuaj.

Reçi: Vetë prokuroria e thotë këtë, por jo në mënyrë direkte. Këto prova nuk qëndrojnë dhe janë sjellë edhe në konkluzionin përfundimtar.

Rakipi: Me ndihmën e avokatit, keni bërë një deklaratë në gjykatë ku distancoheshit nga deklaratat e Fadil Muslimanit, që dilte hapur në mbështetje të ISIS-it?

Reçi: Tani, unë thash shprehimisht kështu; ka dalë në media sikur ne jemi që mbështesim ISIS-in. Unë thash që kjo nuk është e vërtetë. Unë thash nuk mbështes ISIS-in dhe asnjë organizatë tjetër, ciladoqoftë dhe kushdoqoftë, edhe pse ata janë mysliman, kanë jetën e tyre dhe është e drejta e tyre ta jetojnë jetën siç duan ata. Por unë nuk kam qenë pjesë e tyre dhe as nuk jam. Kjo është bindja ime, pasi unë kam një parim; dua të ndjek një rrugë e cila është e pranuar nga të gjithë myslimanët. Kurse kjo, nuk pranohet nga të gjithë myslimanët, është çështje gjykimesh fetare, mendimesh dhe unë nuk jam pjesë e organizatës së caktuar. Unë do të jem me gjithë myslimanët në botë.

Rakipi: Kjo është një distancim që bëni nga personat e tjerë.

Reçi: E kam bërë në gjykatë.

Rakipi: Por, prokuroria kërkoi dënimit rëndë me 15 vjet burg e gjykata ju dha 13 vite heqje lirie? Si e komentoni vendimin, megjithëse ju keni bërë një distancim të tillë?

Reçi: Unë e thashë që kjo është një padrejtësi e madhe që më bëhet mua për shkak të Islamit, s’ka arsye. Vet gjykata i ka hedhur poshtë numrat për të cilat më akuzon direkt, sepse s’ka fakte, as përgjime ambientale, as përgjime telefonike, as vëzhgime ambientale, nuk ka.

Rakipi: Gjatë procesit gjyqësor, ju morët avokat ndryshe nga të tjerët që thanë na mbron Allahu. Pse s’ia latë edhe ju Allahut këtë gjë?!

Reçi: Në Islam janë dy mendime juridike, por më mirë është të mos marrësh.

Rakipi: Sheriati thotë të marrësh apo mos të marrësh?

Reçi: I përmban të dyja. Unë kam zgjedhur këtë të dytën, ta marr, duke menduar se do të nxjerr një farë drejtësi. Por, me aq sa pash, nuk ishte punë drejtësie këtu, ishte punë paragjykimesh.

Rakipi: Nuk duket se kjo ka një marrëdhënie jo solide, jo të përbashkët mes të pandehurve.

Reçi: Është normale në fenë islame. Njihet që në fillim të Islamit, kjo lloj kontradikte.

Rakipi: Si është një ditë në burg për ty? Kush ju vjen në vizita?

Reçi: Për vizita më thënë të drejtën, më ka ardhur shpesh vëllai i nuses, Mexhan Shtufi. Herë-herë më ka ardhur vëllai i tij, disa herë ka ardhur edhe Armand Ali, i cili e ka dhënë edhe një intervistë për ju.

Rakipi: Keni ndihmuar ndonjë besimtar shqiptarë që t’i bashkohet luftëtarëve të ISIS-it në Siri?

Reçi: Po ta kisha bërë do ta kisha treguar. Nuk e kam bërë jo. S’është e vërtetë.

Rakipi: Këtë nuk e pranonin edhe të tjerët, që nga të gjitha përgjimet e prokurorisë, del se është bërë kjo gjë.

Reçi: Ka dalë diçka për mua? Unë e kam thënë edhe në gjykatë që nëse unë do ti kisha bërë këto veprime që pretendohet, unë do ta kisha pranuar.

Rakipi: Orion, me dy bashkëfolësit e tjerë, diskutuam gjerë për Sirinë dhe ata mbronin idenë se armiku i vetëm në atë vend është Bashar Al Asadi. Tani aty veprojnë forca Al Nusra, ISIS dhe plot organizma të tjera në këtë shesh-betejë. Çmendim keni ju për ISIS-in? Mediat kanë raportuar se atje janë vrarë njerëz, shikohen pamje me koka të prera. Çfarë është kjo?

Reçi: Në ligjin Islam, në Sheriat, njihet ligji i vdekjes, i vrasjes, mund të jetë me prerje kokash, me gurë, ose siç ka vrarë një person.

Rakipi: Këto vendime nuk jepen nga gjykata, nga gjyqtari. E bën një njeri i ardhur nga Anglia

Reçi: Unë nuk e di këtë.

Rakipi: Largimet e të krishterëve në ato zona janë një fenomen masiv. Ose duhet të paguanin një taksë të krishterët, ose duhet të largoheshin nga Siria dhe merrnin arratinë nga vendi ku kishin jetuar gjithë jetën e tyre. Si e mendon?

Reçi: Unë e thash edhe në fillim, nuk marr përsipër veprimet e tyre. Ata kanë shtetin e tyre, kanë programin e tyre dhe kanë konceptet e tyre si i konceptojnë gjërat. Nëse i kanë bërë sipas Sheriatit Islam, është drejtësi. Nëse ata i kanë vrarë padrejtësisht, ata do të përgjigjen para Zotit. Kjo është ajo çfarë dua të them.

Rakipi: Atje kemi parë njerëz me koka të prera. S’është ky Sheriati, unë kam lexuar, di për Sheriatin, megjithëse nuk jam ekspert. Ju jeni teolog, keni dhënë mësim. Në Sheriat priten koka nga njerëz të zakonshëm, luftëtarë. Si mund të ndodhi?

Reçi: E thash edhe njëherë, që ligji Islam i parashikon edhe këto lloj vrasjeje. Gjyqi Islam nuk bëhet si këtu.

Rakipi: Orion, keni qenë në Perëndim?

Reçi: Po, për kohë të gjatë kam qenë ën Greqi dhe Itali, kam qenë në Kroaci.

Rakipi: Ju pëlqen Perëndimi?

Reçi: Nëse do të ishte një sistem tjetër, ku të kishte drejtësi, do të më pëlqente shumë. Demokraci nuk ka, autokraci ka, por jo demokraci.

Rakipi: Këto janë shtetet ku njerëzit jetojnë dhe të paktën flasin. Ju jeni për një shtet ku zbatohet Sheriati?

Reçi: E kujt është toka? E ka krijuar Zoti.

Rakipi: Ti ke shërbyer si mësues i fesë. Më mëso, si jetohet në një shtet ku zbatohet Sheriati. Çfarë ka ndryshe nga Shqipëria?

Reçi: E para e punës, ti duhet ta pranosh ligjin e zotit, në radhë të parë. Duhet ta pranosh ekzistencën e zotit, kjo është pika e parë. E dyta, përderisa ti e pranon ekzistencën e zotit, pranon se ky zot është i plotfuqishëm në çdo pikëpamje.

Rakipi: Po nëse unë nuk e pranoj ekzistencën e Zotit dhe jam ateist?

Reçi: Është puna jote.

Rakipi: Po ti më lejon që unë të jetoj në atë vend?

Reçi: Nëse ti zbaton rregullat islame, atëherë nuk ka problem.

Rakipi: Rregullat islame i pranojnë kleri katolik që është në Siri edhe ata zbohen nga vendi. U pritet koka nëse nuk paguan një taksë.

Reçi: Nga ana fetare, çdo lloj njeriu që nuk e cenon ligjin e Zotit, nuk ndëshkohet. Po ju jap një shembull. Në një shtet Sheriat vjen një i krishterë nga Egjipti. Ky egjiptiani kishte bërë gara me kuaj me djalin e të parit të Egjiptit dhe fiton ky i krishteri. Tani, djali i prijësit të Egjiptit e godet me kamxhik dhe i thotë unë jam djalë fisniku, kush je ti që më del mua përpara. Ky mërzitet dhe vendos të ankohet dhe këta e burgosin. Ky personi arratiset dhe shkon në Mekë dhe tregon ngjarjen dhe i tregon për pabesinë. Ai i tha se ke ardhur tek një person që duhet. I thërret ata nga Egjipti, babë e birë, dhe i ul në një rreth njerëzish dhe i thotë ankuesit merre këtë shkopin dhe godite djalin e fisnikut. E godet deri sa i merr hakun dhe i thotë tani godite edhe babanë e djalit. Ai nuk e goditi dhe i tha se e mora hakun tim. Ai i tha se po të doje ti, mund ta qëllojë sa të doje ti dhe askush nuk do të ndalonte. Një fjalë madhështore i them edhe unë gjykatës; kush ta ka dhënë të drejtën që të skllavërosh njerëzit. Këtë fjalë i thash dhe unë prokurores, kush jua ka dhënë të drejtën që ti skllavërosh njerëzit, për çfarë.

Rakipi: A do të të pëlqente të kishte parti Islamike në Shqipëri?

Reçi: Nuk bëhet dot, sepse përzihet ligji i Zotit me atë njerëzor. Dëgjova një fjalë të Ermir Gjinisht, në emisionin tuaj. Ai është i zoti për atë çka pretendon, por për të vërtetën nuk është i aftë. Ilir Kulla fliste realitetin dhe bravo i qoftë, kurse ky që pretendon se është mysliman që ka qenë edhe nënkryetar i KMSH-së, i hedh benzinë zjarrit, pa pasur nevojë. Pse? Ku është terrorizmi këtu. Ia këshilloj të shohë fashikullin e dosjes në internet, te faqja e Prokurorisë së Përgjithshme.

Rakipi: Orion, mendoni se ata që vrasin në emër të Allahut, janë mysliman?

Reçi: Këta janë dy lloje njerëzish, ka mysliman dhe ka edhe jo mysliman. Nëse është mysliman dhe vret në emër të Allahut, ky është prapë mysliman. Ka gabime që të nxjerr nga besimi fetar, ka dhe gabime që nuk të nxjerrin nga besimi fetar. Këta nuk dinë ta bëjnë dallimin.

Rakipi: Nuk të erdhi mirë që të thash teolog apo ideolog i fesë, po ti je i tillë.

Reçi: Nuk jam teolog, pasi teologu ka lidhje me filozofinë. Mësues fetar mund ta pranoj.

Rakipi: Orion, do të ishe i gatshëm që të vdisje për kauzën që beson?

Reçi: Po, jam gati ta jap jetën për Islamin.

Rakipi: Rasti i Francës dhe i Belgjikës janë raste të rënda. Në këto vende, njerëzit shkojnë dhe vinë nga puna, udhëtojnë nga një vend në tjetër. Udhëtojnë me metro, shkojnë në stadium apo teatër. Tani, dikush vë një bombë në brez dhe bën një akt terrorist. Ka informacione se ata që i bënin këto akte kamikaze pinin drogë dhe hodhën në erë disa objekte, duke shkaktuar qindra të vrarë. Unë jam duke parë teatër, si mund të më vrasësh?

Reçi: E para e punës, janë dy përgjigje. Unë nuk mbaj përgjegjësi për veprime të të tjerëve, qoftë ISIS-i apo të tjerët. Nuk jam i autorizuar që të them nëse e kanë bërë këtë punë apo jo. Nëse këta njerëz kanë vepruar në bazë të ligjit Islam, kanë vepruar mirë. Nëse nuk kanë vepruar në bazë të ligjit Islam, këta njerëz janë terroristw. Është shumë e qartë.

Rakipi: Nuk është shumë e qartë. Njerëzit shkojnë për punë të tyre në aeroport. Marr rastin e Belgjikës dhe më pas dikush vë bombë dhe shpërthen godina, duke vrarë pikërisht këta njerëz. Çfarë faji kanë ata?

Reçi: Nëse e kanë bërë në bazë të gjykimit fetar që pranohet nga Islami dhe ka një shtet islam, atëherë është në rregull. Unë nuk e pranoj këtë akt, s’ka lidhje fare me mua.

Rakipi: Kush mendon se duhet të jetë roli i gruas në shoqëri?

Reçi: Madhështore. Roli i gruas në Islam është dytësor, pasi parësor është i burrit. Dytësor jo në kuptimin e keq të fjalës.

Rakipi: Tani, një grua nëse del zbuluar, pa ferexhe, lejohet në Shtetin Islam? Mund të vritet një grua me gurë?

Reçi: Vritet edhe burri. Ekziston edhe ligji i guximit. Edhe Jezusi thotë se “kam ardhur me shpatë”. Është i përkthyer te Bibla Shqiptare.

Rakipi: A është e aftë një grua të drejtojë shtetin?

Reçi: Nëse ka aftësi të drejtojë shtetin, nuk jep ligjimitetin e saj në Shtetin Islam, sepse fetarisht nuk lejohet që një grua të drejtojë një shtet. Një shtet që drejtohet nga një grua, nuk ka bereqet.

Rakipi: Perëndimin ju nuk e pranoni edhe për arsye të Hillari Klintonit, Anxhela Merkelit, Margaret Theçerit, etj.

Reçi: Nuk ka lidhje fare. Unë nuk pranoj sistemin ligjor të tyre.

Rakipi: Ti mos e prano, është e drejta jote. Por ti ndalon tjetrin.

Reçi: Nuk kam fuqi të ndaloj njerëzit.

Rakipi: Jo këtu në Shqipëri, po në shtetin e Sheriatit që doni të bëni.

Reçi: Në kohën kur kishte shtet Sheriat dhe kishte të krishterë, nuk i ka përzënë kush ata. Kjo është e vërteta. Gjithsecili ka të drejtën të jetojë ku të dojë. Nëse jeton brenda një shteti Islam, je i detyruar të jetosh brenda këtyre rregullave. Unë jam mysliman dhe jetoj në Shqipëri. Shteti më thotë, ti more djalë, ke ca rregulla dhe duhet të jetosh sipas këtyre rregullave. Ke lirinë e fesë, fjalës, e martesës dhe ekonomisë. Nëse mua më cënohet feja, duhet të iki nga këtu. Nëse atje të cënohet feja, atëherë ik në ndonjë vend tjetër.

Rakipi: Ç’mendon për qeverisjen tonë?

Reçi: Do flas me gjuhën tuaj, atë të gazetarëve, është abstrakte. Autokraci e vërtetë dhe jo autokraci me drejtësi, por me padrejtësi.

Rakipi: Si ka qeverisur Sali Berisha? Po Edi Rama?

Reçi: S’jam marrë shumë nga ana politike, po e shoh në thelb. Përderisa shahen dhe mallkohen në Parlament, nuk e shoh mirë.

Rakipi: Më përshkruaj me pak fjalë Shqipërinë siç e do ti?

Reçi: Është e thjeshtë fare, le të jetë kush të jetë, mjafton që të gjykohet me ligjin e Zotit dhe këtu të ketë drejtësi absolute. Ligji i Zotit, Sheriati.

Rakipi: Dhe po u bë, ju do na lini të jetojmë këtu?

Reçi: Unë nuk e pranoj këtë sistem, por jetoj këtu.

Rakipi: Ti re në burg dhe në Siri nuk shkove?

Reçi: Përse të shkoja në Siri. Rashë në burg për padrejtësitë e këtij shteti.
Rakipi: Ç’mendon për ateistët?

Reçi: Ateistët janë njerëz që nuk e besojnë ekzistencën e Zotit.

Rakipi: Përse i ka krijuar Zoti këta?

Reçi: S’provë, cilën rrugë do të ndjekësh. Këtu janë tre rrugë, është ateizimi, është krishterimi është edhe islami. Demokracia futet tek ateizmi, laiciteti. Ligji i Zotit është parësor në tokë.

Rakipi: Të krishterët po largohen nga Siria. Përse?

Reçi: Nuk e di sa e vërtetë është kjo.

Rakipi: Orion, je djalë i mënçur, po ke dy standarde. Ç’mendim ke për Komunitetin Mysliman në Shqipëri?

Reçi: Ky komuniteti, ka tre emra deri më tani; mysliman, musliman dhe misliman. Për cilin nga këto po më thua tani?

Rakipi: Për Bashkësinë?

Reçi: Ajo është thjesht një shoqatë që ka anëtarët e saj. Nuk është e drejtë ekskluzive që të detyrojë njerëzit e tjerë që të jenë pjesë e këtij komuniteti. S’jam pjesë e tij.

Rakipi: Nëse do të kishe mundësi, çfarë do ndryshoje në këtë komunitet?

Reçi: Rrënjësisht.

Rakipi: Orion, çfarë do ti thoshe familjes tënde, fëmijëve?

Reçi: Unë do të këshilloja, atë që dua që ti t’i vësh titullin intervistës time; i dënuar, pa vepruar. Të jenë krenar që unë jam i dënuar padrejtësisht, kaq.

Rakipi: Do ta apeloni vendimin?

Reçi: Po, po do të apeloj.

Rakipi: Ky është një lajm i mirë, pasi dy bashkëbiseduesit e tjerë nuk do ta apelonin.

Reçi: Janë mendimet e tyre

Rakipi: Të falënderoj që ishe me mua.

Në foto: Orion Reçi

Në foto: Orion Reçi

Rakipi: Këto ishin tre bisedat që unë zhvillova në Burgun 302 në Tiranë, me tre të burgosurit. Më pas, unë kërkova të kontaktoja me prokuroren e çështjes. Rashë në konsensus me autoritet lart saj, që do të me jepte një intervistë, por më pas, prokurorja u përgjigj që nuk kishte dëshiruar të fliste për këtë çështje.

Në fakt, ka disa pikëpyetje shumë të rëndësishme përse unë doja të bisedoja me prokuroren. Së pari, pretendohet, jo vetëm nga të pandehurit apo avokatët e tyre, se ka shkelje të rënda proceduriale gjatë këtij procesi. Së dyti, akuzat nuk u provuan dhe kjo ishte arsyeja thelbësore përse ne shkuam në burg. Po le të citojmë disa momente që i bëjnë përshtypje, jo vetëm njerëzve që kanë mbaruar jurisprudencën, por edhe njerëzve të zakonshëm. Në pretencën e prokurorisë thuhet në një fragment që konsiderohet si provë që Bujar Hysa ka folur dhe ka kritikuar qëndrimet e Amerikës. Çdo të thotë kjo? Në ç’mënyrë qëndron kjo kritikë ndaj Amerikës për të provuar veprat penale për të cilat akuzohen të pandehurit? Kjo ishte një pikëpyetje që unë doja të pyesja prokuroren e çështjes.

Në një tjetër bisedë, që është përfituar nga përgjimi, në pretencë është futur një barsoletë, ku thuhet se ajo pasqyron më së miri qëndrimin e të pandehurit. Cili është sipas prokurores ky qëndrim, që ne nuk e dimë? Barsoleta është kjo;

“Kështu është puna e Perëndimit, Perëndimi sot është një humbje e madhe. Një mysliman pyet një komunist dhe i thotë: ‘Kush është Zoti jot?’

– ‘Është Stalini’ – i thotë komunisti. ‘Kush është Profeti jot’ – i thotë komunisti. ‘Është Muhamedi’ – i thotë myslimani. Mbas një viti vdes Stalini dhe myslimani i thotë: ‘Zoti im e vrau Zotin tënd’.

Përse është futur në pretencë një gjë e tillë? A është serioze që të përfshihet kjo barsoletë në pretencë? A kanë të drejtë të pandehurit që të kenë mendime personale, qoftë edhe për SHBA-në? Në dispozicion të prokurorisë, nga ç’farë ne kemi parë, ka pasur dëshmitarë dhe prova të mjaftueshme në këtë proces. Atëherë, përse është vepruar në këtë mënyrë? Ndoshta është dashur që ti bëhet qejfi dikujt. Unë provova të bisedoja me prokuroren, por ajo nuk e pranoi një bisedë të tillë.

Islami politik, Islami si ideologji. Problematikat që janë mbjellë sot, sidomos në Lindjen e Mesme. Shteti i ISIS-it. Ç’është Shqipëria në këtë pozicion? Ne folëm me tre të dënuarit dhe kemi biseduar edhe me Kryetarin e Komunitetit Mysliman të Shqipërisë, z.Skënder Bruçaj.

Pyetjet e tjera, dilemat e tjera që ne kemi për Komunitetin Islam që jeton në Shqipëri, për Myslimanët, ne duam ti dëgjojmë të interpretuara nga krerët e KMSH-së. Për problematikat që ne thamë, sidomos për Islamin Politik dhe Islamin si ideologji dhe Sheriatin, ne kemi intervistuar, zotin Bruçaj.

INTERVISTA ME SKENDER BRUÇAJ

Rakipi: Të nderuar teleshikues, jam me Kryetarin e Komunitetit Mysliman, zotin Skënder Bruçaj. I nderuar kryetar, Shqipëria është një shtet ku respektohen të gjitha besimet, po në fund të fundit ne jemi një shtet laik. Të sapodënuarit, të cilët unë i kam intervistuar pak ditë më parë, kërkojnë shtetin e Sheriatit. Çmendim keni ju për këtë?

Bruçaj: Kohët e fundit, jo vetëm në mediat në Shqipëri, por edhe në vendet e tjera, kemi vënë re shumë spekulimeve që i bëhen termave fetare, si Sheriatit, Xhihadit. Nëse do ti fokusohemi perceptimit fetar, Sheriati është një rrugë, ose drejtim që i çon njerëzit me afër Zotit, ose është një përkthim i burimeve kryesore të Islamit, të Kuranit dhe të traditës profetike, në jetën tonë të përditshme. Pjesë e Sheriatit është edhe të falësh namaz, të respektosh prindërit, të jesh një qytetar i ndershëm të jesh larg korrupsionit, të kontribuosh në rritjen e mirëqenies sociale, ekonomike në Shqipëri. Dmth, ne e jetojmë Sheriatin.

Rakipi: Qëndrimi i të dënuarve është shumë i thjeshtë dhe i qartë. Ata kërkojnë shtetin e Sheriatit, të gjithë strukturën e këtij shteti. Ju thatë disa elementw, besimi kështu vjen në të gjitha komunitetet qw nga kohërat e vjetra dhe deri tani, por ata kërkojnë kthimin te kjo pjesë.

Bruçaj: Fatkeqësisht, Sheriati, Xhihadi dhe disa element të tjerë fetarë, iu është atashuar një kuptim negativ në media. Myslimanët Shqiptarë janë të lirë të jetojnë fenë e tyre, në Shqipëri, konform me ligjet e shtetit. Unë skam çfarë ti kërkoj më tepër shtetit Shqiptar, se ç’kam tani. Sheriati, shumica e parimeve, kanë të bëjnë me aplikimet fetare në jetën tonë të përditshme. Një pjesë e vogël i takon shtetit dhe është përgjegjësia e shtetit. Nuk është përgjegjësia individuale e caktuar. Dmth, ne falë Zotit, mbas një shtypje të madhe në kohën e komunizmit, po jetojmë një liri fetare. Secili është i shprehur, ka lirinë kushtetuese, të jetojë fenë, të shprehë mendimin e tij dhe kjo është diçka e Zotit që na ka dhuruar ne shqiptarëve këtu. Çdo mysliman shqiptar është i lirë në këtë kontekst.

Rakipi: Ju po thoni që në demokraci, besimi është i lirë, por në këtë sistem duhet të zbatohet ligji.

Bruçaj: Patjetër, çdo qytetar shqiptar është i detyruar të zbatojë ligjet në fuqi.

Rakipi: Çmendoni për arrestimet? Ju keni qenë edhe në procesin gjyqësor ndaj këtyre të dënuarve.

Bruçaj: Ne ishim shumë të papërgatitur, jo vetëm Shqipëria, por e gjithë shoqëria në lidhje me ngjarjet e ndryshme globale që ndodhin. Njëkohësisht, si çdo vend tjetër, fatkeqësisht edhe një pjesë e vogël e myslimanëve, janë ndikuar nga kjo qasje globale, nga trazirat që janë bërë në Lindjen e Mesme. Qëndrimi jonë ka qenë shumë i qartë ndaj këtij fenomeni. KMSH-ja nuk ka qenë palë gjatë këtij gjykimi dhe me detaje nuk i di çështjet apo sesi kanë rrjedhur ngjarjet. Por, e kemi ndjekur të shqetësuar nga larg apo në atë mënyrë sesi e ka prezantuar media.

Rakipi: Ju e keni ndjekur procesin hetimor dhe gjyqësor, le tw themi më mirë se unë, sepse ju jeni Kryetari i Komunitetit Mysliman. Pavarësisht se ata e kanë shfaqur veten jashtë këtij komuniteti, ka pasur përpjekje për ti bashkuar myslimanët, të gjithë faktorët, siç ndodh rëndom. Si e gjykoni procesin gjyqësor?

Bruçaj: Edhe në kontekstin e fesë islame është shumë thelbësore që të ketë drejtësi dhe vetëm drejtësi. Edhe çdo individ, është e drejta e tij kushtetuese që të jetë i drejtë dhe të marrë drejtësi me veprimet e tij që bën. Unë besoj se mungesa e ekspertëve të fushës, ose papërgatitja e sistemit gjyqësor me këtë fenomen, ndoshta mund ti ketë shtyrë dhe vendimet të jenë më të ekzagjeruara sesa mund të ishin normalisht. Po kjo i takon ekspertëve që mund ta vërtetojnë këtë gjë. Por unë besoj se secili qytetar, por edhe vetë të dënuarit, e kanë të drejtën e tyre Kushtetuese që nëse nuk janë të kënaqur me vendimin, ta apelojnë në një instancë më të lartë gjyqësore për të kërkuar të drejtën e tyre.

Rakipi: Njëri prej tyre, Orion Reçi, më tha që do të apeloj dhe personat e tjerë nuk do ta apelojnë. Unë, duke biseduar gjatë me ta, u thash se duhet ta apeloni. Ligji është ligj. Zoti kryetar, dënimet janë të ekzagjeruara. Aktakuza kishte shumë gjëra interesante që lidheshin edhe me besimin, përshembull pëlqimet për njërin apo tjetrin vend. Shumica e këtyre njerëzve nuk duan vendet perëndimore, por nuk mund të dënohen për këtë gjë. E keni ju këtë mendim?

Bruçaj: Ju e keni ndjekur më afër procesin, pasi edhe vetë i keni intervistuar, po unë nuk kam pasur asnjë njohje personale me individët atje dhe duke qenë se edhe pa dëshirën tonë, ne na bënë edhe palë në atë proces. Duket shumë qartë që KMSH-ja është munduar të jetë më transparente dhe gjithëpërfshirëse nga të gjitha grupet e ndryshme të besimtarëve, qoftë ata që kanë qëndresa në lidhje me Islamin tradicional që ne jetojmë këtu, sepse është detyra e institucionit që ti afrojë të gjithë. Përsa i përket procesit gjyqësor, nuk jam në vendin e duhur që të shpreh mendimin tim. Por, nga eksperienca ime personale, nga vendimet e mëparshme është një vendim që vitet e dënimit nuk i kemi dëgjuar. Shpresoj që sistemi gjyqësor në Shqipëri të veprojë me drejtësi dhe të jenë të aftë dhe të sertë me korrupsionin dhe në lidhje me element të tjerë që pengojnë progresin e shoqërisë shqiptare, ose marrin peng të drejtat e qytetarëve shqiptarë. Personalisht jam lutur gjithmonë që ky proces mos të ndikojë në subkoshiencën e besimtarëve mysliman të Shqipërisë, sikur media gjithmonë ka një tendencë që trajton më shpesh çështjet negative të besimit dhe negativisht për Islamin. Kjo ndikon në krijimin e stereotipeve negative për myslimanët shqiptarë. Është shumë e dëmshme, ose krijon edhe ngritjen e islamofobisë. Myslimanët Shqiptarë, tradicionalisht, kanë qenë dhe do të jenë vazhdimisht, kontribuesit kryesorë në progresin e shoqërisë shqiptare. Kjo është përgjegjësia jonë dhe kështu kemi parë dhe ne do ia përcjellim brezave të tjerë. Prandaj është e rëndësishme, harmonia dhe bashkëjetesa e identitetit tonë si mysliman. Myslimanët Shqiptarë nuk kanë komplekse për të qenë mysliman. Ne e dimë shumë mirë çdo të thotë të jesh mysliman dhe e dimë shumë mirë të jesh evropian. Jemi shumë krenarë me të gjitha elementët.

Rakipi: Zoti kryetar, sigurisht që Shqipëria është një shembull i bashkëjetesës. Kjo është e provuar në shumë kohë. Kohëzgjatja në këtë pikëpamje është shembulli më i mirë. Ju, si kleriku më i lartë myslimanëve në këtë vend, a jeni përpjekur të bashkëpunoni me këtë kategori të radikalizuar?

Bruçaj: Nuk është vetëm përgjegjësia e KMSH-së në këtë fazë. Njëkohësisht edhe shoqëria civile, apo shteti, ka përgjegjësitë e veta. Dua të theksoj edhe këtë fakt, nëse një grup i vogël individësh krijojnë realitetin e tyre brenda vetes, ti nuk je prezent aty brenda dhe ka mungesë dialogu, është shumë e vështirë të komunikosh me një grup të caktuar kur ti mbyllin portat e komunikimit. Se, KMSH-ja, përveç fjalës, promovimit të vlerave të moralit, ose këshillës, nuk ka gjë tjetër në dorë. Kjo është ajo që kemi, këto janë elementët tanë.

Rakipi: I nderuar kryetar. Në ditët e sotme flitet shumë për Islamin politik. Unë kam lexuar nga analistët e Lindjes së Mesme, për Islamin politik si një problem shumë i madh në shoqëri në përbërje të madhe myslimane. Ç’është mendimi juaj për Islamin politik? Edhe kjo përpjekje është për të uzurpuar, ndoshta jo ju personalisht, komunitetin, për ta marrë kjo kategori, për shkak edhe të ndarjes në disa rryma mjaft radilake të Islamit. A është një rrezik Islami politik?

Bruçaj: Islami është një model jetese. Edhe në dijeninë time fetare, nuk kë një obligim që myslimanët duhet me patjetër që të formojnë një shtet. Synimi i Islamit është individi, raporti i tij me Zotin. Unë personalisht, u sugjeroj myslimanëve shqiptarë që të angazhohen politikisht, në parti të ndryshme politike, dhe nëse duan ti kontribuojnë këtij vendi, por nuk e shoh me vend, apo se shoh të suksesshme, angazhimin me ngjyra politike, në formatin e një Islami politik të cilin ju e quani. Sepse fatkeqësisht në disa vende të ndryshme të botës, me mazhorancë myslimane, është e qartë që nuk i ka dhënë frytet e veta, nuk ka qenë në të mirë të shoqërisë. Ajo çfarë dua të them është që çdo individ është i lirë, qoftë në angazhimin politik, të shpreh kapacitetin e tij dhe të thotë që unë dua të jap mendimin tim në këtë ngjyrë politike. Dhe kjo është e drejta e çdo myslimani. Por, Islami në thelb, ka përmirësimin e jetës së individit, të jetë njeri i devotshëm, të krijojë një raport më të mirë me Zotin dhe të jetë në shërbim të shoqërisë. Kjo është ajo formula që synon Islami të japë lumturi në këtë botë dhe në botën tjetër.

Rakipi: I nderuar kryetar, ju jeni një njeri që përpiqeni të bëni punët e Perëndisë, e keni të vështirë në pyetjen e fundit qw do i’u bwj. Shpesh, shteti i fut hundët në këtë vend që jetojmë ne, në punët e Zotit. Enver Hoxha i prishi kishat dhe xhamitë, për tu shpallur i vetmi Zot mbi këtë dhe’. Por, jo pak bëjnë edhe qeveritarët tanë në këto 25 vjet. Ju keni parë që Kryeministri ynë, ju merr ju për dorë, vë dy-tre lapsa në xhepin e xhaketës dhe shkon në Paris. Por, ka edhe probleme këtu, që i mbulojnë dhe i lënë të majisen, të fryhen dhe të bëhen plagë të mëdha dhe i kalojnë në mënyrë të thjeshtëzuar, problemet që ka vendi, në vend që të ndihmojnë komunitetet. Çmendim keni?

Bruçaj: Ajo është qasja e politikanëve dhe e drejtuesve të shtetit. Unë si përfaqësues i KMSH-së, diçka e them bindshëm, duke marrë parasysh dëshirën dhe vullnetin e mirë edhe të komuniteteve të tjera fetare, ne jemi të gatshëm për të dhënë kontributin tonë në Shqipëri, jo vetëm thjesht harmoni dhe bashkëjetesë fetare ta paraqesim në vitrinë në një vlerë të shqiptarëve, por edhe ta promovojmë ndërkombëtarisht. Dhe këtu nuk shoh një gjë të keqe. Ju vetë e thatë që njerëzit e fesë nuk merren me politikë dhe ne shohim se çfarë mund të bëjmë në punën tonë më mirë. Le ta gjykojë populli, le ta gjykojë opinioni publik pyetjen tuaj.

Rakipi: I nderuar kryetar, unë ju falënderoj shumë që ishit me mua në emisionin “Të Paekspozuarit”.

Rakipi: Të nderuar teleshikues, ky ishte emisioni ynë për mbrëmjen e sotme. Komuniteti Mysliman, Komuniteti më i madh në Shqipëri, problematikat, të lidhura edhe me faktorin ndërkombëtar. Gjithsesi, Shqipëria vijon të jetë vendi, ku komunitetet jetojnë dhe bashkëjetojnë jo keq me njëri-tjetrin. A ka plasaritje në këtë pikëpamje? Sigurisht që po! Përderisa brenda llojit, brenda Komunitetit Mysliman, ekzistojnë sekte të ndryshme, ndarje të ndryshme, çarje të mëdha, përderisa pjesë të rajonit të Lindjes së Mesme, importojnë problematika të rëndësishme siç është shtetit I ISIS-it, Shqipëria si një vend me përqindje të madhe myslimane, nuk ka sesi i shmanget një gjëje të tillë.

Faleminderit që na ndoqët..

/Oranews.tv/

Komento